پيامبر ( ص ) از مهاجران خواست آنان نيز كار كنند تا انصار نيز آنگونه كه بدانان پناه داده و آنها را يارى رساندهاند از كار آنان بهرهمند شوند .
روايت شده است كه روزى رسول خدا ( ص ) خطاب به انصار فرمود :
« برادرانتان اموال و فرزندان خود را رها كرده و به ميان شما آمدهاند » . آنان پاسخ دادند : « اموال ما ميان ما و آنان مشترك باشد » . پيامبر ( ص ) فرمود : « آيا راه ديگرى جز اين نيست ؟ » گفتند : « چه راهى اى رسول خدا ؟ » فرمود : « اينان مردمى هستند كه با كار [ مناسب با محيط شما ] آشنايى ندارند . شما عهدهدار [ آموزش و به كار گرفتن آنها ] مىشويد و در مقابل سهم خاصّى از حاصل كار را به آنان مىدهيد » .
بدين ترتيب مشاهده مىكنيم كه رسول خدا ( ص ) جز اين را نمىپذيرفت كه مهاجران نيز در كنار انصار كار كنند و حاصلى كه از زمينهاى انصار به دست مىآيد به صورت عادلانه تقسيم و سهمى به زمين و سهمى ديگر نيز به كار اختصاص داده شود .
صلح و دوستى ميان ساكنان مدينه
339 - عقد مؤاخات ميان مهاجران و انصار و نيز مهاجران با همديگر و انصار نيز در داخل مجموعهء خود اقدامى در جهت منسجم و سازگار كردن افراد با يكديگر و برقرارى تعاون ميان آنان و به عبارت ديگر پيمانى در جهت استوار ساختن رشتههاى محبّت و دوستى ميان افراد مؤمن و اساس و زيربناى روابط اجتماعى و الفت اجتماعى در جامعهء مدينه بود .
اما در كنار اين پيمان كه پيمان برادرى افراد با همديگر بود ناگزير تنظيم و ترتيبى براى چگونگى روابط گروههاى خانوادگى و خاندانها و عشاير گوناگون با همديگر و نيز تعاون و همكارى ميان قبايل و تيرهها اتخاذ مىشد تا ارتباط ميان اين گروهها بر اساس همكارى در كارهاى خير و دفع شر برقرار گردد و همهء آنان در جلب خير و منفعت و در دفع شر از جامعهء خويش با يكديگر متحد و همسو باشند .