ميان برود .
همچنين در طىّ اين مدّت « اسماء » دختر ابو بكر براى آنان غذايى آماده مىكرد و آن را در انبانى مىگذاشت . وى يك بار هنگامى كه چيزى نيافت تا به وسيلهء آن سرانبان را ببندد « نطاق » يا همان كمربند يا دامن خود را نيمه كرد و با تكّهاى از آن سرانبان را محكم كرد . او كه به همين سبب « ذات النطاقين » نام گرفت ، هر روز يا در فرصتهاى ممكن براى رسول خدا ( ص ) و همراهش غذا مىبرد .
ماجراى سراقه در راه مدينه
326 - پيامبر ( ص ) سه روز در غار ثور ماند تا تعقيب كنندگان قريش از دستيابى به آن حضرت مأيوس شوند و در نتيجه كار تعقيب را متوقّف سازند . وى پس از گذشت اين مدت به همراه راهنماى مشرك خود - كه البته امين بود و هيچ قصد حيله و نيرنگ و فريب وى را نداشت - راه مدينه را در پيش گرفت . اين راهنما آن حضرت را از راه كنارهء ساحل به سوى مدينه هدايت كرد تا هيچ كس از جويندگان قريش كه در پى تعيين جايزه از سوى سران آنان براى هر كه زنده يا مرده محمد ( ص ) را بياورد در هر سو به جستجوى او مىپرداختند و همه جا در پى او بودند نتواند به او دست يابد ، چرا كه هرگز گمان نمىكردند آن حضرت اين راه را انتخاب كند .
سراقة بن مالك بن جعشم يكى از كسانى بود كه مصمّم شده بود به رسول خدا ( ص ) دسترسى پيدا كند . ابن اسحاق از او روايت مىكند كه گفت :
چون رسول خدا ( ص ) به قصد مهاجرت از مكّه بيرون رفت قريش براى هر كس كه او را بيابد و به آنان تسليم كند صد شتر جايزه تعيين كرد . در همين زمان در حالى كه من در انجمن قبيلهام نشسته بودم مردى از ما وارد شد . . . و گفت : « به