رياست و اقتدار با يكديگر نزاع و رقابت مىكنند تا در نتيجهء اين دعوت با آن سر ناسازگارى داشته باشد و نه بهسان آنانى كه تحتتأثير تعصّباتى جاهلانه قرار دارند و مىخواهند از آن دفاع كنند ، بلكه پاسخ آنان به اين دعوت و سخن گفتن ايشان از آن پاسخ كسانى بود كه حق را مىجويند و بدان دل داده بودند و از اين پاسخ مثبت خود چنين اميد دارند كه تفرقهاى كه آنان را به گروههاى مختلف تقسيم مىكرد و از هم جدا مىساخت و در جنگى هميشگى قرارشان مىداد رخت از ميان بربندد و بالاتر از همه اميد آن داشتند بدين وسيله موضع برترى را در مقابل يهوديان كه با تهديد آنان به اين كه در آينده پيامبرى از اهل كتاب در مقابل آنها قرار خواهد گرفت به دست آورند . به همين سبب مردم يثرب به پذيرش دعوت رسول خدا ( ص ) مىشتافتند چرا كه آنان در جستجوى حق بودند و جز آن را نمىجستند .
در پى نخستين ملاقات رسول خدا ( ص ) با گروهى از مردم يثرب كه در آن ديدار جوّى از تفاهم حاكم بود و يثربيان آرزوى خير و امنيّت و صلح با حضور رسول اكرم ( ص ) در ميان خود كردند ، در موسم حجّى كه يك سال پس از آن فرا رسيد دوازده فرستاده از اوس و خزرج به مكّه آمدند ، البتّه اين بار نه تنها براى زيارت حج بلكه هم براى اين مقصود و هم براى ديدار با رسول خدا ( ص ) . اين در حالى بود كه آنان هنگامى كه براى ديدار با او با يكديگر همپيمان شده بودند و تصميم گرفته بودند از جانب خود و از جانب مردمى كه آنان را فرستادگان خود قرار دادهاند پيمانها و تعهدّاتى در مقابل رسول خدا ( ص ) بسپارند عملا به او گرويده بودند و اينك از جانب آن مردم سخن مىگفتند و از جانب آنها عهد و پيمان مىبستند .
از عبادة بن صامت روايت شده است كه گفت : « من در ميان جمعى كه در عقبهء اولى حضور داشتند بودم و ما دوازده تن بوديم كه با رسول خدا ( ص ) بيعت كرديم » .
پيمان بيعتى كه در اين ملاقات منعقد شد منشور شريعت اسلامى دربارهء
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 158
مساهمون: حسين صابري
ص١٥٨