فرا مىخوانم تا آنچه را خداوند مرا بدان امر كرده از جانب او به مردم برسانم كه قريش در مقابل امر الهى با يكديگر همدست شده ، رسول او را تكذيب كرده خود را با [ مشغول شدن به ] باطل از حق بىنياز دانستهاند با آن كه خداوند خود غنى و ستوده است » .
در پى فرمودهء رسول خدا ( ص ) مفروق از آن حضرت پرسيد : « اى قرشى ، ديگر به چه چيز فرا مىخوانى ؟ » پيامبر ( ص ) در پاسخ او اين آيات را بر وى تلاوت فرمود كه « بگو بياييد تا آنچه را خداوند بر شما حرام كرده بخوانم كه هيچ چيز شريك او قرار مدهيد ، به پدر و مادر نيكى كنيد ، فرزندان خود را از بيم تنگدستى نكشيد كه ما شما و آنها را روزى مىدهيم ، به پليديها - آنچه از آن آشكار و آنچه پنهان است - نزديك نشويد و مرتكب قتل نفس كه خدا آن را حرام كرده نشويد مگر آن كه به استناد حقى باشد . اين چيزى است كه خداوند شما را بدان سفارش مىكند شايد انديشه كنيد . [ نيز ] به مال يتيم نزديك نشويد تا زمانى كه به سن كمال برسد مگر به شيوهاى كه نيكوتر و پسنديده است ، با قسط و درستى وزن و پيمانه را كامل اندازه كنيد كه هيچ نفسى جز بدانچه در توان آن است مكلّف نمىشود ، وقتى سخن مىگوييد عدالت را مراعات كنيد هر چند [ آن كه عليه او گواهى مىدهيد ] از بستگان باشد و به پيمان الهى وفا كنيد . اين چيزى است كه خداوند شما را بدان سفارش مىكند شايد يادآور گرديد . اين راه مستقيم من است ، آن را در پيش گيريد و از راههاى ديگر مرويد كه شما را از راه او دور سازد .
اين چيزى است كه خداوند به شما توصيه مىكند ، شايد تقوا پيشه كنيد » « 7 » .
در اين هنگام مفروق گفت : « ديگر به چه چيزى فرا مىخوانى ؟ به خداوند سوگند اين ، كلام زمينيان نيست و اگر چنين مىبود تاكنون از آن آگاهى مىيافتيم .
اينبار رسول خدا ( ص ) در پاسخ او اين آيه را تلاوت فرمود كه « خداوند به عدالت و احسان و دادن [ حق ] بستگان امر مىكند و از فحشاء و منكر و سركشى نهى مىكند و شما را [ بدين ] اندرز مىدهد شايد متذكر گرديد » « 8 » .
هامش
( 7 ) - انعام / 153 - 151 .
( 8 ) - نحل / 90 .