خواستهاى ، يا شهوتى و يا خودكامگى و خودپسندى باشد كه خير را از ميان مىبرد و راههاى جاى گرفتن خير و سعادت در آن را مسدود مىسازد .
آزار و فتنهگرى
250 - از آن هنگام كه دعوت محمّدى ( ص ) پا به عرصهء ظهور گذاشت ، پيروان تعصّبات جاهلانه كه منزلت و جايگاه ويژهء خاندان هاشمى را نفى مىكردند و عادت و شيوهشان بود كه در آنچه خداوند به مردم ارزانى داشته است بر آنان حسد ورزند و نيز همان كسانى كه به ناپاكيهاى جاهليّت از بتپرستى تا تحريم روزيهاى پاك و طيّب الهى خو گرفته بودند ، همه و همه خواه به شكل فردى و خواه به صورت گروهى تلاش كردند تا در مقابل رشد و حركت دعوتى بايستند كه در بالندگى و فزايندگى است ، گام به پيش مىنهد و يك قدم عقب نمىنشيند ، هرچند حركت آن آهنگى كند دارد ، امّا بىهيچ توقّف و خمودى استمرار مىيابد . هرچند نور اين دعوت درخشش مىكرد و دايرهء وسيعترى را در پرتو خود مىگرفت ، آنان گمان مىكردند كه نور دعوت شعلهاى خاموش شدنى است . آنها به همين سبب سعى كردند تا با حيلههاى مختلف و ارائهء پيشنهادهايى كه حالتى شبيه رشوه داشت ، اين فروغ را خاموش سازند ، امّا اين سعى ذرّهاى فايده نبخشيد . آنان تلاش كردند تا با مجادله با رسول خدا ( ص ) او را ناتوان سازند ، امّا باز هم نوميد و دل شكسته در حالى كه حجّت بر آنها تمام شده و عذر و بهانه از ايشان ستانده شده بود بازگشتند . همچنين كوشيدند تا در زمانى كه قرآن كريم تلاوت مىشود در آن ميان جار و جنجال به پا كنند . بر همين اساس بود كه با يكديگر پيمان بستند ، در حالى كه رسول خدا ( ص ) قرآن را تلاوت مىفرمايد ، ياوه گويى كنند .
آنان همه اين تلاشها را مبذول داشتند ، امّا هيچيك نتيجهاى به بار نياورد و اسلام همچنان به راه خود ادامه مىداد و هرچند مشكلاتى از ناحيهء آن بر سر راه آن قرار داشت امّا اين مشكلات و موانع حركت را متوقّف نمىساخت ، هرچند از