از سياق اخبار و روايات صحيح چنين استفاده مىشود كه رسول خدا ( ص ) در هنگام رفتن به غار حراء توشهاى با خود برمىداشت و بتنهايى روانهء غار مىشد تا در آنجا بتواند دور از خانواده و دوستان اعتكاف كند و بىهيچ مشغلهء ذهنى تنها در حضور آن حبيبى باشد كه هيچ شريك ندارد ، در حضور خداوند سبحان و تعالى .
در مقابل اين نظريّه كه از اخبار صحيح استفاده مىشود ابن اسحاق در سيرهء خود عبارتى آورده كه نشان مىدهد ، پيامبر ( ص ) به همراه خانوادهء خود به غار حراء مىرفت . ابن اسحاق مىگويد :
« رسول خدا ( ص ) هر سال در ماه رمضان در غار حراء مجاور مىشد و هر مسكينى را كه به او مراجعه مىكرد اطعام مىفرمود . هنگامى كه رسول خدا ( ص ) اعتكاف خود را با پايان يافتن آن ماه به پايان مىبرد و از اعتكاف بازمىگشت نخستين كارى كه قبل از رفتن به خانه انجام مىداد رفتن به كنار كعبه بود . او آنجا مىرفت و هفت بار و يا آنچه خداوند مىخواست طواف مىكرد و سپس به خانهء خود برمىگشت . اين كار ادامه داشت تا آن سالى فرا رسيد كه خداوند او را در آن مبعوث ساخت و آن ماهى كه خداوند آن كرامتى كه مىخواست به دو بخشيد . آن ماه ماه رمضان بود و رسول خدا ( ص ) در آن ماه ، همان سان كه هميشه براى اعتكاف به غار حراء مىرفت و خانوادهاش نيز با وى همراه بود بدين منظور از شهر بيرون رفت » « 4 » .
اين اظهارات نشان مىدهد كه در شب نزول وحى و در شبهاى قبل از آن خانوادهء رسول خدا ( ص ) در كنار او بود ، چه ، او تصريح دارد كه پيامبر در حالى براى اعتكاف بيرون مىرفت كه خانوادهاش او را همراهى مىكرد . اين در حالى است كه چنين عبارتى جز در آنچه ابن اسحاق نقل كرده ديده نمىشود و علاوه بر آن ، شايد اصلا معنى اعتكاف و خلوت گزيدن با وجود خانوادهء پيامبر در كنار او سازگارى نداشته باشد ، چه ، اعتكاف به منظور عبادت مقتضى آن است كه شخص
هامش
( 4 ) - ر . ك . ابن هشام ، ال سيرة النبوية ، ج 1 ، ص 236 ، به نقل از سيره ابن اسحاق .