پيامبرى است كه از اين حرم و از ميان قريش برمىخيزد و اينجا سراى و محلّ استقرار او مىشود » « 22 » .
پيشگويىهايى يهوديان دربارهء پيامبرى كه خواهد آمد در همه جاى يثرب شايع گشته بود و نسل پس از نسل در ميان مردم منتقل مىگشت و همين نيز يكى از اسباب شتافتن انصار به پاسخ مثبت دادن به دعوت رسول خدا ( ص ) بود ؛ چه ، آنان از اين طريق و به سبب معلوماتى كه از يهوديان گرفته بودند از كتاب الهى آگاهيهايى داشتند . قتاده دربارهء مردان قوم خود و سبب شتافتن آنان به پاسخ دادن به دعوت رسول خدا ( ص ) و به يارى و كمك او برخاستن چنين مىگويد : « آنچه در كنار رحمت الهى ما را به اسلام خواند و ما را به سوى آن هدايت كرد ، همان چيزهايى بود كه از مردان يهود مىشنيديم . ما بتپرست و مشرك بوديم و آنان چيزهايى داشتند كه در نزد ما نبود . در اين ميان بين ما و آنان كينهها و جنگهايى بود و هنگامى كه ما به پيروزيهايى عليه آنان دست مىيافتيم كه برايشان ناخوشايند بود ، به ما مىگفتند : « زمان ظهور پيامبرى نزديك شده كه در همين زمان مبعوث مىشود و ما در كنار او با شما مىجنگيم و به سان قوم عاد و ارم شما را نابود مىسازيم » . ما بسيار اين سخن را از آنان مىشنيديم و به همين سبب ، هنگامى كه رسول خدا ( ص ) مبعوث شد ، چون ما را به خدا فرا خواند ، به او پاسخ مثبت گفتيم و از طريق آن تهديدهايى كه به وسيلهء آمدن او از سوى يهوديان متوجّه ما مىشد او را شناختيم و در گرويدن به او بر آن جماعت پيشى جستيم . ما به او ايمان آورديم و آنان كفر ورزيدند » . « 23 »
يهوديان تنها به ذكر خبر آمدن پيامبر موعود بسنده نمىكردند ، بلكه در كنار اين مژده ، از ايمان به آخرت ، پاداش با نعمتهاى جاويد يا مجازات با عذاب دوزخ سخن به ميان مىآمد . چنين برمىآيد كه آن جماعت منكر رستاخيز نبوده ، بلكه
هامش
( 22 ) - البداية و النهاية ، ج 2 ، ص 164 .
( 23 ) - ابن هشام ، السيرة النبوية ، ج 1 ، ص 211 .