پشت سر نهاده بود ، هنوز آثارى از پيرى در چهرهاش وجود نداشت و بلكه همه موهايش كاملا سياه بود تا آنجا كه اندك موهاى سفيدى كه بر سر و صورت او روييده توسط برخى از اصحاب و خادمان او مورد شمارش قرار گرفته و آنان چنين گفتهاند كه جز بيست موى سفيد مشاهده نكردهاند و حتّى خادم آن حضرت انس شمار اين موها را يازده عدد دانسته است .
بدينسان وى در زمانى كه شصت سال از سن مبارك خود را پشت سر نهاده بود هنوز يك جوان خوانده مىشد و همه موهايش به سان جوانان سياه بود . حتّى اگر گاهى حالتى در موهايش به چشم مىخورد كه اين گمان را به وجود مىآورد كه آن حضرت خضاب كرده است ، چنين چيزى وجود نداشت و بلكه آن حالت در اثر استعمال فراوان مشك و ماليدن آن بر موهاى خود از سوى آن حضرت ناشى شده بود ، چه اين كه او بوى خوش را فراوان دوست مىداشت ، آنسان كه از او چنين روايت شده كه فرمود : « از اين دنياى شما سه چيز را دوست مىدارم : زن ، بوى خوش و نماز كه نور ديدگان من در آن قرار داده شده است » .
در اين حديث ملاحظه مىكنيم كه رسول خدا ( ص ) نماز را از همين دنيا دانسته و آن را در رديف امورى از امور دنيا ذكر فرموده كه برايش دوست داشتنى است . اين نيز بدان سبب است كه نماز علاوه بر آن جنبهء معنوى و علاوه بر آنكه ذكر و ياد خداست ، دنيا را نيز به صلاح مىآورد ، زيرا كه ضمير انسانى را پرورش مىدهد و وجدان را آبيارى مىكند و طراوت مىبخشد و بدين شيوه فرد را از زشتيها و آلودگيها باز مىدارد و در نتيجه زندگى خوب دنيوى و اخروى شخص را تأمين مىنمايد .
همچنين از اين روايت و رواياتى ديگر چنين بر مىآيد كه رسول خدا ( ص ) پيوسته مراقب بود عطر استعمال كند تا در مجلس او و در ملاقات وى با ديگران بوى خوش فضا را پر كند و به هر جا دست مىزند بوى خوشى از دست او بر جاى بماند ، آنگونه كه هرگاه وى دستى بر سر بچّهاى مىكشيد ، بوى خوش آن بر جاى
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 478
مساهمون: حسين صابري
ص٤٧٨