نخستين برخورد يأس و نوميدى در دل او قرار گيرد ، بلكه پيامبرى را برمىانگيزد كه با پايدارى به كار خود ادامه مىدهد و براى رويارويى با مشكلات يكى پس از ديگرى و گاه همه با هم آن هم به صورتى سخت و علاج ناپذير آماده است ، مشكلاتى كه هيچكس جز مردان قويدل ، با شجاعت و برخوردار از عزمى راستين و آرامش و استوار دلى شايستهء مؤمنان توان رويارويى با آن را ندارد .
در همان نخستين دوران بعثت ابو جهل را مىبينيم كه مىغرّد و مىتازد و آزار مستمرّ مسلمانان را پيشه و وجههء همّت خويش مىسازد شايد بتواند محمّد و اصحاب او را در طريق دعوت پيگير به حق كه لحظهاى سست نمىشود به ترس وا دارد ، امّا هرچه آزار آن حضرت و آزار مؤمنان شديدتر ، متنوّعتر و فشردهتر مىشود ، آن رسول نيز بر تلاش خويش مىافزايد ، نه خسته مىشود و نه بيم به دل راه مىدهد ، بلكه با شجاعت و اطمينان دل حق را فرياد مىزند .
او دشمنانى داشت كه برخى بسيار تندى و حالتى هجومى داشتند ، امّا آن حضرت از چنين كسانى نيز ترس و بيمى به خود راه نداد ، هرچند به نرمى با آنان سخن گفت ، چرا كه نرم سخن گفتن سجيّهء او و بلكه وظيفهء او بود تا بدينوسيله به دلها نزديك شود و درشتى و سختدلى از خود نشان ندهد تا مردم از پيرامون او پراكنده شوند .
نمونهاى از اينگونه دشمنان و اينگونه دشمنيها عمر بن خطاب بود . وى كه مردى گردنكش و به خود مغرور بود و از او ترس داشتند در زمانى كه هنوز مشرك بود به سراغ مسلمانان كه در خانهء ارقم بن ابى ارقم گردهم آمده بودند رفت .
همه ترسيدند ، مگر دو نفر : يكى حمزه شير خدا و سيد الشهداى اصحاب او كه شمشير خود را برداشت تا چنانچه عمر قصد سوئى داشته باشد او را به قتل برساند و ديگرى محمّد بن عبد اللّه ( ص ) كه به جاى ترس ، اميد و به جاى اضطراب و آشفتگى ، اطمينان خاطر از خود نشان داد و فرمود : « او را به درون خانه راه دهيد » . بدينترتيب وى وارد خانه شد در حالى كه رسول خدا همچنان با اطمينان و
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 461
مساهمون: حسين صابري
ص٤٦١