همچنين به ميهمانى خواندن كاروانيان از صومعهء خويش بيرون نيايد . زيرا راهبان در پى گوشهگيرى و انزوايند و از اين سنّت تجاوز نمىكنند و از احكام آيين خود سر برنمىتابند . چنين بر مىآيد كه كاروانهايى كه از آنجا مىگذشتند ، به اين امر خو گرفته و بويژه در مورد اين راهب به اين امر عادت كرده بودند كه نه وى را مىديدند و نه او آنان را ملاقات مىكرد .
امّا در اين بار ، اين راهب از صومعهء خود بيرون آمد ؛ چه ، وى شاهد بيّنات و نشانههايى در يكى از اين كاروانان بود كه با آنچه او دربارهء بشارت عيسى به پيامبرى به نام احمد كه پس از او مىآيد در اختيار داشت مطابقت مىكرد . به همين سبب ، او از صومعهء خود بيرون آمد تا با اين كاروان ديدار كند و ببيند چه كسى است كه امارات و نشانههايى كه او در اختيار دارد بر او انطباق مىيابد و چه كسى است كه بشارت عهدين در وجود او تحقّق پيدا مىكند . نشانهها از اين قبيل بود كه اين كاروانيان در نزديك صومعهء او فرود آمدند ، او ابرى را ديده بود كه بر سر آن كاروانيان سايه مىافكند و به هر سو كه آنان مىرفتند حركت مىكرد و هر جا نيز باز مىايستادند ، باز مىايستاد و بالاخره او شاهد آن بود كه هنگامى كه اين قافله به سايهء درختى پناه آورد ، شاخههاى درخت فرو ريخت و به جانبى چرخيد تا آنكه يكى از اين كاروانيان را كه همان رسول خدا ( ص ) بود در سايهء خود قرار داد . او همهء اين نشانهها را مشاهده كرد .
چنين برمىآيد كه يا او آن كودكى را كه در پى او بود نشناخت و يا آنكه او را باز شناخت ، امّا در پى آن بود تا از حال و وضعيّت او آگاهى بيشترى بيابد و بقيّهء نشانههايى را كه بر اين دلالت داشت كه او همان فرد مذكور در انجيل است ، مشاهده كند .
او به همين سبب تمايل داشت به آگاهيهاى بيشترى دربارهء اين قوم دست يابد و لذا به اكرام اين كاروان پرداخت و براى آنان ميهمانيى ترتيب داد كه همهء آنان را اعمّ از كوچك و بزرگ پذيرا مىشد و هيچكس را فرو گذار نمىكرد . وى پس از آن
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 253
مساهمون: حسين صابري
ص٢٥٣