فصل پنجم در كار و زندگى
به سوى كار
91 - محمّد عزم كار نمود و اين در حالى بود كه او هنوز به سنّ بلوغ نرسيده امّا نوجوانى بالنده و توانا شده بود . او به كارى پرداخت كه نوعى رفق و مدارا ، و توجّه و عنايت و مهر ورزيدن بر ضعيفان را مىطلبيد . اين كار چوپانى بود كه داراى سه مزيّت است :
الف - اين كار صيانت حيوان ضعيفى است كه از پيش بردن آن ، عطوفت و مدارا مىطلبد .
ب - در كنار اين كار ، وى با نوجوانانى معاشرت مىورزيد كه آن تكبّر و برترى طلبى دوران جاهليّت كه مردم به شرافت و اصل و نسب خويش بر ديگران فزونى و فخر مىطلبيدند ، در ميان آنان وجود نداشت .
ج - در اين كار در آمدى از دسترنج خود او به دست مىآمد كه بهترين درآمدها بود ؛ چه ، بهترين در آمد آن است كه حاصل دسترنج و كار بدنى انسان باشد .
او پيش از اين در كنار فرزندان حليمه كه برادران رضاعى او به شمار مىرفتند در ميان قبيلهء بنى سعد به چراندن گوسفندان مىپرداخت و اين بازى او در اواخر دوران شيرخوارگى و اوايل دوران دايگى حليمه بازى سودمندى بود ، چرا كه بهترين بازى آن است كه مصلحت و سودى نيز در بر داشته باشد . اين كار حتّى براى