اقامت داد و قبر پدرم عبد اللّه بن عبد المطّلب در همين خانه قرار دارد .
در گذشت آمنه
86 - آمنه به همان اندازه كه اقامت در آنجا برايش لذّت داشت ، در آنجا ماند .
او ، از ديگر سوى ، قصد آن نداشت تا همچنان دور از بنى هاشم و دور از جدّ رسول خدا كه اينك كفالت او را بر عهده داشت ، به سر برد . بنابراين ناگزير مىبايست به مكّه باز گردد .
او روانهء مكّه شد ، امّا در راه بازگشت در نقطهاى به نام ابواء « 24 » - كه به گفتهء الروض الانف بين مكّه و مدينه و قبل از نيمهء راه قرار دارد - مرگ وى را فرا رسيد و بدينترتيب ، محمّد ( ص ) از پدر و مادر يتيم شد ، همان شخصيتى كه خداوند او را ذخيرهاى براى انسانيّت ، راهنماى راه حق و منادى رحمت قرار داد و او پيامبر رحمت شد . اين بدان سبب بود كه ترحّم بر مردم از دردهاى درونيى سرچشمه مىگيرد كه در طول دوران زندگى به انسان مىرسد . به عبارتى ديگر ، ترحّم ورزيدن بر ضعيفان تنها از كسى سر مىزند كه خود تلخى و مرارت ضعف را چشيده باشد و چه ضعفى نيز از يتيمى سختتر است از ديگر سوى ، در بسيارى از مواقع قسوت و سنگدلى از كسانى ناشى مىشود كه در آسايش و تنعّم زيسته ، هميشه به جلوههاى اين زندگى شادمان و سرخوشند .
به هر حال ، مادر رسول خدا ( ص ) در حالى بدرود حيات گفت كه تازه آن حضرت با معنى زندگى آشنا مىشد و بتازگى شيرينى محبّت و زيبايى مهر و توجّه او را چشيده بود ، شيرينى محبّت مادرى كه با تمام وجود خود در خدمت او بود و از او شادمانى مىگرفت ، مادرى كه محبّت به اين فرزند را جبران محبّت شوهرى قرار
هامش
( 24 ) - صاحب الروض الانف در اين باره مىگويد : گفته شده است اين نقطه بدان سبب ابواء ناميده شده است كه سيل در آن جمع مىشد .