چون مىخوابد يا آلوده به شراب است يا پرخور و شكمباره و يا آنكه دل در پى خواستههاى نفسانى و شهوات دارد و بدينترتيب ، شبش چون روزش ، خوابش چون بيداريش و زندگيش سرتاسر انعكاسى و تصويرى از مادّه و مادّيات است ، خواه در خواب و خواه در بيدارى .
73 - در لابلاى طليعههاى عظمت رسول خدا ( ص ) - كه از اين پيش آورديم و از آن جمله ، از خواب مادرش آمنه در دوران باردارى سخن رانديم - چنين برمىآيد كه نامگذارى رسول خدا ( ص ) به امر هاتفى بوده كه به خواب او آمده و به وى چنين گفته بود .
اين رؤيا با خواب ديگرى كه پيشواى قريش عبد المطّلب ديده بود مطابقت داشت . عبد المطّلب در ميان قوم خود به پارسايى و عبادت اشتهار داشت و البتّه عبادت و پارسايى او ، حرمان و رهبانيّت نبود بلكه پارسايى و عبادتى بود كه به مروّت و مردانگى زينت مىيافت . او ، علاوه بر اين ، مردى بود كه خوابهاى صادق مىديد . با اين اوصاف ، يك بار از عبد المطّلب سؤال شد كه « چرا او را محمّد ناميدهاى ؟ » پيشواى وارستهء قريش در پاسخ اظهار داشت كه وى چنين به خواب ديده است كه گويا زنجيرى از نقره از پشت او بيرون آمده كه يك سوى آن در آسمان است ، سويى در زمين ، سويى در شرق و سويى ديگر در غرب . سپس در همين خواب ، آن زنجير به صورت درختى برگشت كه بر هر برگى از آن نورى مىدرخشيد و ناگاه مردمان شرق و غرب پديدار شدند كه همه به اين درخت چنگ آويختهاند .
عبد المطّلب در پى آن برآمد تا از ميزان صدق و راستى خوابى كه ديده است آگاهى و اطمينان يابد . پس در اين باره از يكى از معبّران خواب پرسش كرد و در پاسخ به وى گفته شد كه فرزندى از صلب او پديدار خواهد شد كه مردم شرق و مغرب از او پيروى مىكنند و اهل آسمان و زمين او را مىستايند « 16 » .
هامش
( 16 ) - ر . ك . الاكتفاء ، ج 1 ، ص 168 .