دادن به « اندك موجود » و چشمپوشى از حق پايمال شدهء خود گرفتار شوند كه چنين چيزى مىتواند به نوعى ذلّت جويى منتهى گردد . اما پيامبر ( ص ) از همهء مزاياى فقر از قبيل اخلاص و قرار داشتن در راستاى راه درست برخوردار شده بود ، بىآنكه به تن در دادن ضعيفان به خوارى و زبونى گرفتار آيد ؛ چرا كه ، والايى اصل و نسب او ، وى را از چنين حالتى باز مىداشت و دور مىكرد .
اين گونه است كه در شخصيّت محمّد ( ص ) دو نيكى گرد آمده بود : نيكى نسب و الا و نيكى اخلاص در پيشگاه خداوند . اين خود ، زمينهاى در شخصيّت او براى پذيرش رسالت الهى كه انسانيّت را به تعالى مىرساند ، بود .
اصل و نسب مطهّر
58 - مورّخان سيرهء پاك برگزيدهء بندگان خدا محمّد ( ص ) چنين يادآور شدهاند كه وى از فرزندان اسماعيل بود . اين در حالى است كه سلسله نسب كاملى از آن حضرت تا اسماعيل در دست نيست و تنها نام بيست تن در تاريخ ثبت شده است كه عبارتند از : عبد الله ، عبد المطلب ( شيبة الحمد ) ، هاشم ( عمرو ) ، عبد مناف ( مغيره ) ، قصى ( زيد ) ، كلاب ، مره ، كعب ، لوى ، غالب ، فهر ، مالك ، نضر ، كنانة ، خزيمه ، مدركه ، الياس ، مضر ، نزار ، معد ، عدنان .
اين مقدار از سلسله نسب رسول خدا ( ص ) مورد اتّفاق همهء نويسندگان كتب سيره است و آنگونه كه روايت حاكى از آن مىباشد ، اين مقدار از طريق روايتى از ابن عبّاس به دست آمده است . ابن عباس مىگفت : « پيامبر ( ص ) وقتى اين نسب را تا عدنان مىرساند . باز مىايستاد و سپس ، مىفرمود : آنان كه از اين پس نسبى بياورند دروغ گفتهاند ؛ چرا كه خداوند تعالى مىفرمايد : « و در اين ميان قرنهاى زيادى فاصله است » « 6 » .
هامش
( 6 ) - فرقان / 38 .