است . بنابراين ، اظهاراتى كه گذشت براى ما كافى است ، زيرا در آن اظهارات و متون ادلّهاى كه ما را از تفحّص بيشتر بىنياز سازد ، وجود دارد .
محمّد در انجيل
51 - در كتب عهد جديد ( اناجيل ) اشارات روشنترى از كتب عهد قديم ( تورات ) مبنى بر آمدن رسول خدا محمّد ( ص ) وجود دارد كه مناسب است به طرح نمونههايى از آن بپردازيم :
الف - در باب 23 از انجيل متى از زبان مسيح خطاب به بنى اسرائيل چنين آمده است : « اينك براى شما خرابى و ويرانى بر جاى گذاشته مىشود زيرا من به شما مىگويم از اين پس مرا نخواهيد ديد تا از مباركى سخن گوييد كه به نام خدا آمده است » .
اين گفته بر اين دلالت دارد كه پيامبرى مبارك وجود دارد كه پس از عيسى مىآيد و مردم را به نام خداوند مىخواند و اين در حالى است كه پس از عيسى پيامبرى جز محمّد ( ص ) نيامده است .
ب - در باب 21 از همين انجيل از زبان عيسى چنين آمده است :
« بدين جهت به شما مىگويم ملكوت خدا از شما گرفته شده و به امّتى كه ميوهء آن باغ را ببار آورند عطا خواهد شد . هركس بر آن سنگ كه بدان اشاره رفته است بيفتد منكسر شود و هر كه آن سنگ بر او افتد ، نرمش سازد » « 18 » .
ج - در باب اوّل انجيل يوحنّا نيز چنين آمده است :
« و اين است شهادت يحيى در وقتى كه يهوديان كاهنان و لاويان را از اورشليم فرستادند تا از او سؤال كنند كه تو كيستى . او معترف شد و انكار ننمود بلكه اقرار كرد كه من مسيح نيستم . آنگاه از او سؤال كردند كه پس چه ؟ آيا تو ايليا هستى ؟ گفت نه - آيا تو آن نبى بزرگ معهودى ؟ جواب داد كه نه . آنگاه به او گفتند :
هامش
( 18 ) - به قنل از : فخر الاسلام ، محمد صادق ، انيس الاعلام فى نظرة الاسلام ، ج 5 ص 133 . م .