كه هر بدعتگذارى را شنوندهاى است و هر فريبكارى را پيرو فريبخوردهاى .
اگر آنكه چيزى جز درستى در دل دارد به صلاح و درستى تظاهر كند به خود واگذاشته شود . اما اگر كسىكه بىبهره از دانش است به دانش وانمود كند افشا شود ؛ زيرا آنكه ديگران را به درستى و صلاحى مىخواند كه در خود او نيست خود اصلاحگر است . اما آنكه به دانشى مىخواند كه خود از آن بىبهره است گمراهكننده است .
آيين حكمرانى ( فارسى ) — صفحه 381
پدیدآورندگان: علي بن محمد البغدادي الماوردي
ص۳۸۱