باب بيست و چهارم دعاهاى مستجاب
فصل [ 1 ] : فضيلت دعا
خداوند خطاب به پيامبر خود فرموده است : قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ « 1 » و ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ « 2 » . خداوند همچنين كسانى را ستوده و دربارهء ايشان فرموده است : وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً . « 3 » هم فرموده است : وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ « 4 » . سفيان ثورى دربارهء آيهء سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَ تَحِيَّتُهُمْ فِيها سَلامٌ « 5 » گفته است : آنان چنين بودند كه چون كسى از ايشان مىخواست دعا كند « سبحانك اللهم » مىگفت . ابن جريح از عكرمه از ابن عباس نقل كرده كه دربارهء آيهء قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما فَاسْتَقِيما « 6 » گفته است : موسى عليه السّلام دعا مىكرد و هارون آمين مىگفت و خداوند هر دوى آنان را دعاكننده قرار داد .