فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ « 1 » . امّا من به دشوارى افتادهام و خداوند پس از دشوارى آسانىاى قرار خواهد داد - و آن دينارها را نپذيرفت .
فصل [ 2 ] : تفأل به قرآن
ابن حمدون « 2 » برايم روايت كرد و گفت : معتضد باللّه برايم چنين نقل كرد : چون ابو الصقر ميان من و موفق را بر هم زد ، او را آن اندازه از من ترساند كه در نتيجه مرا به زندان افكند ، چنانكه معروف است . من هر پگاه و شامگاه بيم كشته شدن داشتم و از اين ايمن نبودم كه ابو الصقر از جانب من سخنانى به او رساند كه او را بيش از اين به خشم آورد و به كشتنم فرمان دهد . هم از اين بيمناك بودم كه ابو الصقر با او مكاتبه كند . او هرروز نزد من مىآمد و وضع مرا زير نظر داشت و چنين وانمود مىكرد كه خدمتم مىگزارد . روزى در حالى كه قرآن در دست داشتم و مىخواندم به نزدم آمد و گفت : اى امير ، قرآن را به من ده تا در آن برايت فال ببينم . او قرآن را گشود و نخستين سطر آن چنين بود : عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ . « 3 » پس صورتش ديگرگون شد و قرآن را بست و آن را ديگربار گشود . امّا باز اين آيه آمد : وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ « 4 » . قرآن را بر زمين نهاد و به من گفت : بىگمان تو خليفهاى ! مژدگانى من چيست ؟ گفتم : تو را به خدا دربارهء جان خويش سوگند مىدهم و از خداوند مىخواهم به امير مؤمنان موفق طول عمر دهد . كسى چون تو با اين خردمندى چنين سخنى به اين عموميت نمىگويد . ديرى نپاييد كه بيمارى موفق شدت يافت و از جبل بازگشت و با فاصله اندكى درگذشت . پس غلامان مرا از زندان بيرون آوردند و بر جاى او نشاندند و خداوند كارم را گشايش داد و