خود گيرد و در آنچه او را به خود مشغول داشته با آن راز گشايد و در آنچه سخت بدان درتنيده بر آن تكيه زند ؛ چرا كه اين كتاب شفاى دلها ، روشنگر همهء پديدهها و كلام پروردگار جهانيان است نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ « 1 » و لا يَأْتِيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ . « 2 »
فصل [ 6 ] : در پيروى از سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله
عبد العزيز بن يوسف آورده است : او را به پىجويى سنت فرمان داد كه آن در حكم تنزيل و به منزلهء واجبات دين است و نشان از اين دارد كه خداوند درستى پيامبر خويش را گواهى مىكند ، او را به هدايت بندگان شرافت مىدهد ، او را راه مىنمايد و به وسيلهء او ديگران را راهنمايى مىكند . خداوند فرموده است : وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ « 3 » . ابن عباد در همين مضمون گفته است : او را بدان فرمان داد كه در همهء امور خود بر آنچه به طريق صحيح از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و وارثان دانش او رسيده است تكيه زند ؛ چه ، رستگار كسى است كه آثار او را به سرلوحگى برگزيند و به الگوى آنها بسنده كند . خداوند بر گام نهادن بر جاى گام سنت او برانگيخته و به پيروى از آن بداشته است ، چونان كه فرمود : وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ . « 4 »