باب هيجدهم كتابت ، خط ، حساب و متونى از پيمانها ، فرمانهاى حكومتى ، فتحنامهها و توقيعها
فصل [ 1 ] : در فضيلت كتاب و كاتبان
خداوند به نام كتابت توجّه داده و شأن آن را و الا دانسته و منزلتش را بلند داشته است ؛ چه ، او كتابت را با نام خويش قرين ساخته و به خود نسبت داده است . اين نسبت هرچند از آن نوع نيست كه ميان بندگان و افعالشان برقرار گردد و هرچند به هيچوجه به تشبيه او به خلق بازنمىگردد ، امّا ما را به مرتبت و والايى كتابت توجه مىدهد . خداوند همو كه برترين سخنور است ، در كتاب خويش فرموده است : وَ كَتَبْنا لَهُ فِي الْأَلْواحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ « 1 » ، وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فِيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ « 2 » ، كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي « 3 » و وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ « 4 » . خداوند از ميان فرشتگان كه خود برترين آفريدگان هستند كسانى را كاتب قرار داده و فرموده است : وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ * كِراماً كاتِبِينَ « 5 » ، وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ « 6 » بِأَيْدِي