8 - حفدة :
« 5 » يعنى : نوادگان در پيرامون آنها گرد آمدند و به دستان آنان مهار شتران باركش در دست گرفته شد . [ اين كلمه در آيهء نحل / 72 آمده است : « وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ » . يعنى : خداوند از شما برايتان همسرانى و برايتان از همسرانتان پسران و نوادگانى قرار داد و از آنچه پاكيزه است به شما روزى داد . پس آيا به باطل ايمان مىآورند و به نعمت خداوند كافر مىشوند ؟ اين كلمه ، به صيغه و مادّه ، تنها يك بار در قرآن آمده است . تفسير « حفدة » به اعوان كه در اصل فرزندان فرزندان مىباشند تفسيرى تقريبى است و در كنار آن بايد به اين ويژگى معنايى « حفد » نيز توجه داشت كه « حفد » در بر دارندهء مفهوم شتافتن به خدمت از روى رغبت و به صورت داوطلبانه و به عنوان صدق در گرويدن و پاسخ مثبت دادن است . اصل لغوى اين واژه نيز از پى در پى قدم گذاشتن در حالت تند رفتن است ؛ حميد بن ثور مىگويد :