مقرّبان باشد ، آسايش و گشايش است و روزى و بهشت نعيم » .
معارج / 38 :
أَ يَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ
- « آيا هر يك از آنان طمع آن دارد كه به بهشت نعيم درآيد ؟ » .
مطفّفون / 22 :
إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ
- « نيكان در نعيم و آسايشند ، بر تختها تكيه زده ، مىنگرند ، در سيماى آنان طراوت نعيم را مىيابى » .
شعراء / 85 :
وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ
- « و مرا از وارثان بهشت نعيم قرار ده » .
انسان / 20 :
وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً
. . .
وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
- « و پاداش آنان به سبب پايداريى كه كردند بهشت است و حرير » . . . « و چون بنگرى ، نعيمى بينى و سلطنتى بزرگ » .
مائده / 65 :
وَ لَأَدْخَلْناهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
- « و آنان را به بهشتهاى نعيم در مىآورديم » .
يونس / 9 :
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
- « در بهشتهاى نعيم ، از زير آنان نهرهايى در گذر است » .
قلم / 34 :
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
- « پروا پيشگان را نزد پروردگارشان بهشتهاى نعيم است » .
لقمان / 8 :
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ
- « كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند آنان را بهشتهاى نعيم است » .
طور / 17 :
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ
- « متّقين در بهشتهاى نعيمند » .
حج / 56 :
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ
- « آن روز سلطنت از آن خداوند است . پس كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند در بهشتهاى نعيمند » ؛ و همچنين : صافات / 43 ، واقعه / 12 .
توبه / 21 :
وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ
- « و بهشتهايى كه در آنها ايشان را نعيمى پايدار است » .
بدين ترتيب از موارد شانزده گانهء كاربرد كلمهء « نعيم » در قرآن تنها در سورهء تكاثر است كه خطاب به آنان كه فزون طلبى از خداوند بازشان داشته است مىگويد :
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
- « و سپس در آن روز از نعيم پرسش خواهيد شد » .
ما [ در برخورد با اين آيه ] با توجّه به عموميّت اختصاص كلمهء نعيم در قرآن به نعمت آخرت ، نمىتوانيم اين واژه را ، چنان كه كتب تفسير از چنين برداشتى آكنده است ، به نعمتهاى