سبأ / 52 :
أَنَّى لَهُمُ التَّناوُشُ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
- « اما چگونه توانند از راهى دور بدان دست يابند ؟ » فصّلت / 44 :
أُولئِكَ يُنادَوْنَ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ
- « اينانند كه از جايى دور خوانده مىشوند » .
هود / 83 :
وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ
- « و آن از ستمگران دور نيست » .
انبياء / 101 :
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ
- « كسانى كه پيش از اين مقرر كردهايم به آنان نيكى كنيم از آن دورند » .
ق / 31 :
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ
- « و بهشت را براى پروا پيشگان نزديك آورند تا از آنان دور نباشد » .
انبياء / 109 :
« وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ أَمْ بَعِيدٌ ما تُوعَدُونَ »
- « و من نمىدانم آيا آنچه بدان وعده داده مىشويد دور يا نزديك است » .
معارج / 6 :
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً
- « آنان دورش مىبينند و ما نزديكش مىبينيم » .
آل عمران / 30 :
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً
- « روزى كه هر كس هر چه كار نيك انجام داده حاضر مىبيند و هر چه بدى كرده آرزو مىكند كه كاش ميان او با آن فاصلهاى بسيار دور بود » .
سبأ / 19 :
« فَقالُوا رَبَّنا باعِدْ بَيْنَ أَسْفارِنا وَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَجَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ وَ مَزَّقْناهُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍ
- « پس گفتند : پروردگارا منزلگاههاى ما را از هم دور گردان ؛ و آنان بر خود ستم كردند و ما آنها را افسانه روزگاران ساختيم و سخت از يكديگر پراكنده كرديم » .
نمل / 22 :
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقالَ أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ بِهِ وَ جِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ
- « درنگش به درازا نكشيد ، پس گفت : به چيزى دست يافتهام كه بدان دست نيافتهاى ، و از سبا برايت خبرى يقينى آوردهام » .
در همهء آيات فوق مادهء « بعد » به معنى دورى و فاصله مكانى يا زمانى به كار رفته است .
همچنين كلمهء « بعد » در سياق لعن و نفرين در مقابل قرب و نزديكى به رحمت خداوند به كار رفته است ، چنان كه در آيات ذيل مشاهده مىشود :
هود / 95 :
أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ
- « هان ، رحمت خداوند از مردم سبا دور باد ، چنان كه از قوم ثمود » .