ايشان « 1 » مرا « 2 » از جنس خود گمان برند و بر من انكار نكنند « 3 » ، اگر زّى خود بگردانم ، « 4 » و از آنجا اين جامه كه پوشيدهام در پوشم « 5 » و خويشتن را « 6 » ز من و مبتلا سازم و موى روى خلاف لون « 7 » موى روى خويش « 8 » بر ز نخدان « 9 » بندم ( چنان كه مىبينى ) « 10 » ، كه كسى مرا « 11 » در زىّ و هيأت « 12 » اول ديده باشد باز نشناسد ؛ « 13 » و بر عادت ز منان « 14 » رفتن « 15 » گيرم تا بدين سراى « 16 » آيم و آنچه صاحب خبر با تو حكايت كرد « 17 » تمامت به جاى آرم و احوال « 18 » از غلمان و حواشى ( و خدم تو ) « 19 » معلوم كنم « 20 » و ايشان غرض من ندانند و ( سرّهايى كه اگر كسى مال بسيار « 21 » خرج كند حاصل نتواند كرد ) « 22 » ، بر من پوشيده ندارند « 23 » . ( بعد از آن ) « 24 » با خانهاى « 25 » روم كه در آن كاروانسراى « 26 » دارم و جامه بگردانم و آنچه از اين سراى برده « 27 » باشم به درويشان دهم و جامهاى كه همسايگان مرا با آن جامه ديده باشند « 28 » در پوشم و با وثاق
هامش
( 1 ) - مجا : ندارد
( 2 ) - ت : مرا هم
( 3 ) - اساس : نكنم
( 4 ) - ت : اگر روى بگردانم
( 5 ) - مجا : اين جامه در پوشم . ت : اين جامه كه پوشيده دارم در پوشم
( 6 ) - مجا : و خود را
( 7 ) - اساس ، ت : خلاف و لون
( 8 ) - عبارت در مجا چنين است : و موى روى خويش . چاپى : حتى لون و موى روى خويش چنان كه مىبينى
( 9 ) - مجا : بر نوعى بر ز نخدان . ت : بر زبران
( 10 ) - مجا : ندارد
( 11 ) - مجا : كسى كه مرا . ت : چنان كه هر كه مرا
( 12 ) - مجا : در هيأت
( 13 ) - ت : درين زى باز نشناسد
( 14 ) - ت : زمان
( 15 ) - مجا : راه رفتن
( 16 ) - مجا ، ت : سرا
( 17 ) - مجا :
كرده است
( 18 ) - مجا : و احوال بتمامى
( 19 ) - مجا : ندارد
( 20 ) - مجا ، ت : معلوم گردانم
( 21 ) - ت : بسى مال
( 22 ) - عبارت ميان پرانتز در ت چنين است : و سرهائى كه اگر كسى بسى مال خرج كند با آن كس نگويند . مجا : ندارد
( 23 ) - مجا : و بر من احوال پوشيده ندارد
( 24 ) - مجا : ندارد
( 25 ) - مجا : و با خانهاى
( 26 ) - مجا : كاروانسرا
( 27 ) - ت : سراپرده
( 28 ) - مجا : باشد