داشت ، و در همانجا براى خود خانهاى ساخت و در سال 86 ه . درگذشت . وى آخرين صحابى بود كه در مصر درگذشت . آنچه كه از ابو حنيفه روايت شده كه : در سال 96 با پدرم به حج رفتم ، و در مسجد الحرام ديدم كه ابن حرث به تدريس مشغول است ، و از او شنيدم كه گفت من از پيامبر خدا شنيدم كه : هر كس در دين خدا بينديشد ، خداوند مشكلاتش را حل مىكند و از طريقى كه فكرش را نكرده روزى داده مىشود ، نادرست است ؛ چرا كه درگذشت اين صحابى در سال 86 ه . و تولد ابو حنيفه در 80 ه . است ، و سفر نخستين او نيز در سال 96 ه . است ، در اين صورت چگونه ممكن است او عبد الله را ديده و از او حديث شنيده باشد ؟ شيخ قاسم حنفى ، كه يكى از مشايخ حنفى است ، گويد : سند اين حديث دچار قلب و تحريف است و راوياتش جملگى دروغگويند . روزى كه عبد الله در مصر بود ، ابو حنيفه ششساله بود و در اين مدت نيز عبد الله به كوفه سفر نكرد .
3 - جابر بن عبد الله انصارى . او كه صحابى بزرگوارى است در پيمان عقبه حضور داشت ، و در نوزده جنگ شركت كرد . وى در سال 78 ه . ، يعنى دو سال پيش از تولد ابو حنيفه ، درگذشت . بنابراين اين حديث را كه ابو حنيفه از جابر نقل كرده كه گفت رسول خدا فرمود : « هر كس صاحب فرزند نمىگردد ، استغفار بسيار كند و صدقه فراوان بدهد ، و خود جابر نيز داراى نه پسر شد » ، نادرست است و اين روايت اساس و بنيانى ندارد . [ 17 ]
4 - عبد الله بن ابى اوفى اسلمى . پدر او نيز صحابى بود و خود او در بيعت رضوان حضور داشت ، و در سال 85 ه . درگذشت . روايتى كه ابو حنيفه از عبد الله نقل كرده كه پيامبر فرمود : « هر كس مسجدى ، و لو به اندازه لانه كبوتر ، بنا نهد خداوند خانهاى در بهشت به او خواهد داد » ، نمىتواند درست باشد ، چرا كه اولا در حيات عبد الله ابو حنيفه كودك بوده و شايستگى شنيدن حديث را نداشته ، و ثانيا مىدانيم كه ابو حنيفه پس از سالها به علم و حديث روى آورد .
5 - معقل بن يسار مزنى ، كه يكى از بيعت كنندگان بيعت شجره بوده ؟ ؟ ؟
سال 60 ه . در عهد خلافت ابو حنيفه درگذشته است . پس روايت ابو حنيفه ؟ ؟ ؟
كه گفت از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : « علامت منافق سه چيز است ؟ ؟ ؟
مىگويد ، در وعده تخلف مىكند ، و در امانت خيانت مىكند » نادرست ؟ ؟ ؟
چرا كه معقل دقيقا بيست سال پيش از تولد ابو حنيفه درگذشته است .
6 - واثله بن اسقف بن كعب بن عامر ، كه از بنى ليث بن عبد مناف بود و
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 375
مساهمون: اسد حيدر
ص٣٧٥