نسائى حديثى را در « الخصائص » از طريق عمران بن حصين از پيامبر روايت كرده كه او فرمود : « از على چه مىخواهيد ؟ او از من است و من نيز از او ، و او پس از من ولى تمامى مؤمنان است » . [ 10 ]
او در روايت ديگرى از ام سلمه نقل كرده است كه گفت از رسول خدا شنيدم كه فرمود : « هر كه على را ناسزا گويد ، مرا ناسزا گفته است » . [ 11 ]
باز او حديثى را از طريق حبشى بن جناده سلولى استخراج كرده است كه رسول خدا فرمود : « على از من است و من از او ، پس كار مرا خود مىتوانم انجام دهم يا على مىتواند انجام دهد » .
حاكم روايتى از طريق ابو ذر نقل كرده است كه رسول خدا فرمود : « آن كس كه مرا اطاعت كرد ، خداى را اطاعت كرده و آن كس كه از من نافرمانى كرد ، خدا را نافرمانى كرده ؛ و هر كه از على اطاعت كند ، از من اطاعت كرده و هر كه على را نافرمانى كند ، مرا نافرمانى كرده است » .
باز حاكم روايتى از ابو ثابت ، مولى ابو ذر ، آورده كه از ام سلمه نقل شده كه پيامبر فرمود : « على با قرآن است و قرآن با على است ، اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد تا اينكه بر حوض بر من وارد شوند » . [ 12 ]
از ابن عباس نقل شده كه او گفت : در ميان ما سخن اين بود كه على بن ابى طالب در قضاوت برترين فرد مدينه است .
ابو هريره روايت كرده كه عمر گفت : على از سه امتياز برخوردار است كه اگر من يكى از آن سه را داشتم ، برايم از يك گله شتر سرخ مو بهتر بود . سؤال شد آن سه امتياز كدام است ؟ گفت : ازدواج او با فاطمه دختر رسول خدا ؛ سكونت او در مسجد همراه پيامبر ؛ و حلال بودن آنچه بر پيامبر حلال بود ، بر او .
حاكم حديث ديگرى استخراج كرده كه عدهاى گفتند : ما همراه رسول خدا بوديم كه كفش او پاره شد ، على ايستاد تا آن را تعمير كند . پيامبر اندكى راه رفت و آنگاه گفت : در ميان شما كسى است كه بر سر تأويل قرآن مىجنگد ، همانگونه كه من بر سر تنزيل قرآن جنگيدم . همراهان ، كه ابو بكر و عمر نيز در ميانشان بودند ، برگرد پيامبر حلقه زدند . ابو بكر گفت : آيا آن كس منم ؟ پيامبر گفت : نه .
عمر پرسيد : آيا منم ؟ فرمود : نه ، او همان است كه كفش را تعمير مىكند ، و منظور رسول خدا على بود . ما نزد على رفتيم و او را به گفته پيامبر بشارت داديم ، اما او سرش را بلند نكرد ، گويا خود او پيش از اين سخن را از پيامبر شنيده بود . [ 13 ]
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: اسد حيدر
ص٢٩٧