حكومت معترف بود ، و نيز انكار نمىكنيم كه اهل بيت از هر فرصت مناسبى براى احقاق حقشان استفاده مىكردند ، چرا كه آنان مظلوم بوده و همواره از حق خود محروم بودهاند .
اما اين مطلب را انكار مىكنيم كه كسى چون امام زين العابدين ، از چنان شيوهاى براى احقاق حق خود استفاده كند ؛ زيرا او ، امام عصر خويش و سيد و سرور اهل بيت بود و بيش از هر كس به اوضاع و احوال زمان و شرايط و زمينههاى جارى عصر آگاه بود .
افزون بر اين ، از نظر تاريخى نيز ، چنين برخوردى غير قابل قبول است ، چرا كه وفات امام زين العابدين در 95 ه . است . و حال آنكه عمر بن عبد العزيز در سال 99 ه . به خلافت رسيده است .
برخى ديگر اشتباهى نظير همين اشتباه را مرتكب شدهاند . آوردهاند كه على بن حسين ( ع ) از مروان بن حكم چهار هزار دينار قرض گرفت . كسى از مروانيان آن پول را طلب نكرد تا اينكه هشام به خلافت رسيد . او به على بن حسين ( ع ) گفت : پولى كه از ما پيش تو بود چه سرنوشتى دارد ؟ ، گفت : فراوان و توأم با سپاس ؛ هشام گفت : آن را به تو بخشيدم .
اين مطلب نيز از جهاتى نمىتواند درست باشد ، كه مهمترين آن شهادت تاريخ است . مىدانيم كه هشام در سال 105 ه . خليفه شد و حال آنكه على بن حسين ( ع ) در سال 95 ه . ، يعنى ده سال پيش از خلافت هشام ، درگذشته است . [ 44 ]
يزيد بن عبد الملك
يزيد بن عبد الملك بن مروان ، مادرش عاتكه دختر يزيد بن معاويه ، به سال 101 ه . پس از عمر بن عبد العزيز به خلافت رسيد و تا هنگام مرگ ، يعنى شب جمعه چهار روز مانده به پايان شعبان 105 ه . به خلافت ادامه داد . بنابراين خلافت او چهار سال و يك ماه و دو روز طول كشيد .
وى تصميم گرفت به شيوه عمر بن عبد العزيز عمل كند ، اما اين كار بر ناصالحان و همكاران ستمگران و تبليغ كنندگان باطل ناگوار آمد . از اين رو چهل محدث را نزدش فرستادند كه شهادت بدهند بر خلفا نه حسابى است و نه عذابى . [ 45 ]
بدين ترتيب با سخنانى كه برخاسته از هواهاى نفسانى بود ، او را فريب دادند ؛ در