است .
مغيرة ، نياى مادرى عبد الملك ، از دشمنان سرسخت پيامبر بود . هنگامى كه پيامبر به غزوه « حمراء الأسد » مىرفت ، مغيره را ديد و فرمان داد گردنش را بزنند . [ 7 ]
ابن كثير مىگويد : مغيره كسى بود كه در جنگ احد قسمتى از بينى حضرت حمزه را بريد . [ 8 ]
عبد الملك ، از طريق ولايتعهدى پدرش مروان ، به سال 65 ه . به خلافت رسيد ، و تا هنگام مرگ ، يعنى سال 86 ه . فرمانروا بود .
او پيش از احراز مقام خلافت با عالمان همنشين بود ، حديث حفظ مىكرد ، در مساجد به عبادت مىپرداخت ، تهيدست و زاهد بود . وى يزيد بن معاويه را به دليل جنگيدن با عبد الله بن زبير نكوهش كرد ، و به كسى كه در سپاه يزيد شركت كرده بود گفت : مادرت به عزايت بنشيند ، آيا مىدانى به جنگ چه كسى مىروى ؟ به جنگ شخصيتى مىروى كه نخستين نوزاد پس از اسلام است ، و پيامبر كام او را باز كرد ، و او فرزند صحابى پيامبر و فرزند « ذات النطاقين » است .
به خدا سوگند ، اگر در روز مىديدمش ، روزهدار بود ، و اگر در شب ملاقاتش مىكردم ، شبزندهدار بود . اگر تمامى مردم زمين به كشتنش برخيزند ، جملگى را خداوند در آتش خواهد افكند .
آن شخص مىگويد : زمانى كه خلافت به عبد الملك رسيد ، ما را همراه حجاج فرستاد تا ابن زبير را به قتل برسانيم . [ 9 ]
جريان اين بود كه عبد الملك حجاج بن يوسف ثقفى را به عنوان فرمانده سپاه شام به جنگ با ابن زبير به مكه فرستاد ؛ ابن زبير شش ماه و هفده شب در محاصره بود ، و سرانجام حجاج از فراز كوه ابو قبيس كعبه را با منجنيق درهم كوبيد . [ 10 ]
ابن عساكر آورده است : زمانى كه حجاج فرمان داد تا با منجنيق به كعبه حمله كنند ، يارانش در حالى كه تيراندازى مىكردند ، چنين رجز مىخواندند :
چون اسبهاى اصيل خشمگين نيزه پرتاب مىكنيم و چوبهاى اين مسجد را تيرباران مىكنيم صاعقه آمد و آنان را فرو گرفت و به آتش كشيد و تيراندازان از تيراندازى دست كشيدند . حجاج به مردم گفت : مگر نمىدانيد وقتى كه بنى اسرائيل مىخواستند بدانند قربانيشان مقبول خداوند واقع شده است يا نه ، آتش مىآمد و
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 149
مساهمون: اسد حيدر
ص١٤٩