خداوند مىفرمايد :
فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ
[ يا ] ميان آنان [ به حكم اسلام ] داورى كن ، يا از ايشان روى برتاب [ و بگذار بر اساس احكام خاص خود عمل نمايند . ]
اين احتمال با نص روايات سازگارتر است آنجا كه مىگويد : « براى اهل تورات با احكام تورات و براى اهل انجيل با احكام انجيل داورى مىشود . »
به هر روى دو احتمال اخير درست مىباشد و احتمال سوم نيز با ظاهر روايت بالا منافاتى ندارد .
( 1 ) 4 - گرفتن جزيه از اهل كتاب
روايات پيش گفته صراحت دارند كه تا قبل از اسلام آوردن اهل كتاب ، سياست كلى دولت مهدوى گرفتن جزيه از آنهاست . همانطور كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به آن عمل كرده و تا پيش از ظهور نيز از جمله احكام اسلامى مىباشد . تمام سخن در اين است كه چرا اصل اين برنامه را برخى روايات به عيسى بن مريم و برخى ديگر به امام مهدى عليه السّلام نسبت مىدهند ؟ در پاسخ بايد گفت اختلاف روايات در اينجا صرفا شكلى است . هر كدام از اين دو رهبر به طور يكسان كارها را با هدفى مشترك انجام مىدهند . هم چنان كه از ظاهر عبارت « يضع الجزية » بر مىآيد ، اصل اين حكم قبلا وجود داشته و آن دو بزرگوار اين قانون متروك را دوباره اجرايى مىكنند . ولى علامه مجلسى از اين بخش حديث كه فرمود : « يضع الجزيه » چنين برداشت كرده است كه حضرت مهدى عليه السّلام حكم جزيه را از آنها بر مىدارد و به اسلام آوردن مجبورشان مىسازد .
( 2 ) هر چند احتمال درست بودن اين برداشت مىرود به ويژه اينكه مىدانيم قوانين جديدى كه امام مهدى عليه السّلام مىآورد با احكام گذشته تفاوت دارد ؛ ولى پذيرفتن آن لزومى ندارد زيرا اين اخبار علاوه بر تعداد زياد ، ظهور در اجراى اين حكم دارند .
به هر روى اينها اختصاص به گروه اندكى از يهوديان و مسيحيانى دارد كه تا آن روز بر دين خود باقى ماندهاند و روشن است كه در آن روزگار توجه فراوانى به نشر دين اسلام در ميان بشريت به وجود خواهد آمد .