خواهند گشت . . . و در پشت كوفه مسجدى با هزار در ساخته خواهد شد و خانههاى كوفه از طريق حيره به نهر كربلا متصل مىشود [ شهر آن قدر بزرگ مىشود كه ] شخص در صبح جمعه سوار بر استرى تندرو از منزل به جهت نماز جمعه خارج مىشود ، اما به نماز نمىرسد .
( 1 ) همو در حديث ديگرى از امام باقر عليه السّلام آورده است :
فيخرج إلى الغرى فيخطّ مسجدا له ألف باب يسع الناس عليه أصيص . و يبعث فيحفر من خلف قبر الحسين عليه السّلام لهم نهرا يجرى إلى الغريين حتّى ينبذ فى النجف و يعمل على فوهته قناطر و أرحاء على السبيل . و كأنى بالعجوز و على رأسها مكتل فيه برّ ، حتّى تطحنه بلا كراء . « 1 »
[ امام مهدى عليه السّلام ] به سوى غرى ( نجف ) مىرود و محدوده مسجدى را كه هزار در دارد و گنجايش آن زياد است مشخص مىنمايد . آنگاه فرمان مىدهد در پشت حرم امام حسين عليه السّلام نهر و كانالى را به طرف غريين ( نجف ) حفر نمايند تا آب را به آنجا برساند . در دهانه اين نهر ، پلها و در كناره آن آسياهايى مىسازد . گوييا پير مردى را مىبينم كه ظرفى از گندم بر سر دارد و [ مىرود ] تا آن را به رايگان آرد نمايد .
( 2 ) نيز شيخ طوسى به سند خود از ابو بصير روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
ما تستعجلون بخروج القائم ؟ فو اللّه ما لباسه إلّا الغليظ و ما طعامه إلّا الشعير الجشب . « 2 »
چرا براى ظهور قائم اين همه عجله مىكنيد ؟ به خدا سوگند او جز لباس خشن نپوشد و جز غذايى ناگوار نخورد .
مانند اين حديث را راوندى از على بن الحسين عليه السّلام نقل كرده است . « 3 »
( 3 ) شيخ صدوق و طبرسى از محمّد بن مسلم ثقفى نقل كردهاند كه امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود :
القائم منّا منصور بالرعب ، مؤيّد بالنصر ، تطوى له الأرض ، و تظهر له الكنوز . . . و لا يبقى فى الأرض خراب إلّا عمر . . . « 4 »
قائم ما [ اهل بيت ] با هراس [ در دل دشمنان ] يارى مىشود و با يارى الهى پشتيبانى مىگردد ، زمين زير پاى او پيچيده مىشود و گنجها براى او آشكار مىشود . . . و خرابهاى در زمين نمىماند مگر آن كه او آبادش مىسازد .
( 4 ) طبرسى از جابر بن عبد الله انصارى روايت كرده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
إنّ ذا القرنين كان عبدا صالحا . . . و إنّ اللّه سيجرى سنّته فى القائم من ولدى . . . و يظهر اللّه له
هامش
( 1 ) . الطوسى ، محمد بن الحسن ، همان ؛ ص 280 .
( 2 ) . همان ؛ ص 277 .
( 3 ) . الراوندى ، سعيد بن هبة اللّه ، همان ؛ ص 196 .
( 4 ) . الصدوق ، محمّد بن على ، همان ( نسخه خطى ) و الطبرسى ، فضل بن الحسن ، همان ؛ ص 433 .