عبيد اللّه و قادم و بحر و طالوت . و ثلاثة رجال من السّادة : صلب و سعدان و صبيب . و رجلان من الإفرنج : علىّ و أحمد . و رجلان من اليمامة : ظافر و جميل . و أربعة عشر رجلا من المعادة : سويد و أحمد و محمّد و حسن و يعقوب و حسين و عبد اللّه و عبد القديم و نعيم و علىّ و حيّان و ظاهر و تغلب و كثير . و رجل من المرطة : معشر و عشرة رجال من عبّادان :
حمزه و شيبان و قاسم و جعفر و عمر و عبد المهيمن و عبد الوارث و محمّد و أحمد . و أربعة عشر من اليمن : جبير و حويش و مالك و كعب و أحمد و شيبان و عامر و عمار و فهد و عاصم و حجرش و كلثوم و جابر و محمّد . و رجلان من به دو مصر : عجلان و دواج . و ثلاثة رجال من به دو عقيل : منبد و ضابط و عريان و رجل من بدوا غير : عمر . و رجل من به دو شيبان : نهراش . و رجل من تميم : ريّان . و رجل من به دو قين : جابر . و رجل من به دو كلاب :
مطر . و ثلاثة رجال من موالىّ أهل البيت : عبد اللّه و مخنف و برّاك . و أربعة رجال من موالىّ الأنبياء : صباح و صياح و ميمون و هود . و رجلان مملوكان : عبد اللّه و ناصح ، و رجلان من الحلّة : محمّد و علىّ . و ثلاثة رجال من كربلا : حسين و حسين و حسن و رجلان من النّجف :
جعفر و محمّد . و ستّة رجال من الأبدال ، كلّهم أسماؤهم عبد اللّه . . . « 1 »
بشنويد تا برايتان نام ياران قائم را بر شمارم . نخستين آنها اهل بصره است و آخرينشان از ابدال . بصرهاىها دو كساند به نامهاى : على و محارب ، و دو نفر از كاشان : عبد اللّه و عبيد اللّه ، سه نفر از محجمه : محمّد عمر و مالك ، يك نفر از سند : عبد الرحمن ، دو نفر از حجر ( شايد هجر باشد ) : موسى و عباس ، يك نفر از كوره : ابراهيم ، يك نفر از شيراز : عبد الوهاب ، سه نفر از سعداوه : احمد و يحيى و فلاح ، سه نفر از زين : محمّد و حسن و فهد ، دو نفر از حمير : مالك و ناصر ، چهار نفر از شيران : عبد اللّه و صالح و جعفر و ابراهيم ، يك نفر از عقر : احمد ، دو نفر از منصوريه : عبد الرحمن و ملاعب ، چهار نفر از سيراف : خالد و مالك و حوقل و ابراهيم ، دو نفر از خوفخ ( شايد خوى باشد ) : محروز و نوح ، يك نفر از مثقه : هارون ، دو نفر از سنن ( شايد سند باشد ) : مقداد و هود ، سه نفر از هو يقين : عبد السلام و فارس و كليب ، يك نفر از زناط : جعفر ، شش نفر از عمان : محمّد و صالح و داوود و هواشب و كوش و يونس ، يك نفر از عاره ( شايد عانه باشد ) : مالك ، دو نفر از ضفّار : يحيى و احمد ، يك نفر از كرمان : عبد اللّه ، چهار نفر از صنعا : جبرئيل و حمزه و يحيى و سميع ، دو نفر از عدن : عون و موسى ، يك نفر از لونجه : كوثر ، دو نفر از صمد ( شايد صفد باشد ) : على و صالح ، سه نفر از طائف : على و سبا و زكريا ، يك نفر از هجر : عبد القدوس ، دو نفر از خط : عزيز و مبارك ، پنج نفر از جزيره آوال كه همان بحرين باشد : عامر و جعفر و نصير و بكير و ليث ، يك نفر از كبش : فهد ( محمّد ) ، يك نفر از جدا : ابراهيم ، چهار نفر از مكه : عمر و ابراهيم و محمّد و عبد اللّه ، ده نفر از مدينه با نامهاى
هامش
( 1 ) . اليزدى الحائرى ، الشيخ على ، الزام الناصب ؛ ص 193 به بعد .