ياورى فرمايد .
( 1 ) علامه مجلسى از فضل بن محبوب و او هم از راويان ديگر نقل نموده است كه حضرت باقر عليه السّلام فرمود :
و القائم يومئذ بمكّة عند الكعبة مستجيرا بها يقول : أنا ولىّ اللّه ، أنا أولى باللّه و بمحمّد صلّى اللّه عليه و آله .
فمن حاجّنى فى آدم ، فأنا أولى بآدم . و من حاجّنى فى نوح ، فأنا أولى النّاس بنوح . و من حاجّنى فى إبراهيم ، فأنا أولى النّاس بإبراهيم . و من حاجّنى فى النبيّين فأنا أولى النّاس بالنبيّين . إنّ اللّه تعالى يقول : « إنّ اللّه اصطفى آدم و نوحا و آل إبراهيم و آل عمران على العالمين ذرية بعضها من بعض و اللّه سميع عليم . » فأنا بقيّة آدم و ذخيرة نوح و مصطفى إبراهيم و صفوة محمّد . ألا و من حاجّنى بكتاب اللّه ، فأنا أولى بكتاب اللّه . و من حاجّنى فى سنّة رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، فأنا أولى النّاس بسنّة رسول اللّه و سيرته و أنشد اللّه من سمع كلامى ، لمّا يبلغ الشاهد الغائب . « 1 »
قائم در آن روز در مكه و در كنار كعبه بانگ برمىآورد : من ولىّ خدايم ، من نزديكتر از همه به خدا و محمّد صلّى اللّه عليه و آله هستم پس هر كسى با من دربارهء آدم عليه السّلام بحث و محاجه نمايد [ بداند كه ] من نزديكترين افراد به آدم هستم و اگر درباره نوح با من احتجاج كند . [ بداند كه ] من نزديكترين انسانها به نوح مىباشم و اگر در مورد ابراهيم محاجه نمايد [ بداند كه ] من نزديكترين خلايق به ابراهيم هستم و هر كس درباره پيامبران با من احتجاج كند [ بداند كه ] من نزديكترين مردم به پيامبرانم . خداوند بلند مرتبه مىفرمايد : « به يقين خداوند ، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است . فرزندانى كه بعضى از آنها از [ نسل ] بعضى ديگرند و خداوند شنواى داناست . » پس [ بدانيد كه ] من باقىماندهء آدم و ذخيرهاى از نوح و برگزيدهاى از ابراهيم و برگزيدهترين از خاندان محمّد صلّى اللّه عليه و آله مىباشم . هان [ بدانيد كه ] هر كس با من در مورد كتاب خدا احتجاج نمايد من نزديكترين افراد به كتاب خدايم و اگر كسى دربارهء سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با من بحث و محاجه كند [ بداند كه ] من نزديكترين مردم به سنت رسول خدا و سيره او مىباشم . هر كه سخن مرا شنيد سوگندش مىدهم كه آن را به ديگران نيز برساند .
( 2 ) طبرسى از مفضل بن عمر نقل كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
إذا أذن اللّه تعالى للقائم بالخروج ، صعد المنبر فدعا النّاس إلى اللّه عزّ و جلّ و خوّفهم باللّه و دعاهم إلى حقّه ، على أن يسير فيهم بسيرة رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و يعمل فيهم بعمله . . . « 2 »
هرگاه خداوند به قائم اذن ظهور دهد ، از منبر بالا رود و مردم را به خداوند و ترس از او
هامش
( 1 ) . المجلسى ، محمّد باقر ، همان ؛ ج 13 ، ص 179
( 2 ) . الطبرسى ، فضل بن الحسن ، همان ؛ ص 431