إذا بعث اللّه المسيح ابن مريم ، فينزل عند المنارة البيضاء شرقىّ دمشق ، واضعا كفّيه على أجنحة ملكين . . . فيطلبه حتّى يدركه بباب لدّ ، فيقتله . ثمّ يأتى عيسى بن مريم قوم قد عصمهم اللّه منه فيمسح عن وجوههم ، و يحدّثهم بدرجاتهم فى الجنّة . . . « 1 »
تا آن كه خداوند مسيح بن مريم را بر انگيزد ، پس او در كنار مناره سفيد در شرق دمشق فرود مىآيد در حالى كه كف دستانش را بر روى بالهاى دو فرشته قرار داده است . . . سپس به جستجوى دجال بر مىخيزد تا آن كه او را در دروازه لدّ مىيابد و مىكشد . آنگاه گروهى به نزد او مىآيند كه خداوند آنها را از شر دجال در امان نگه داشته است . عيسى دست بر چهرههايشان مىكشد و با آنان از درجاتشان در بهشت سخن مىگويد . . .
( 1 ) در حديث ديگرى از مسلم نقل شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
يخرج الدّجّال فى أمّتي . . . فيبعث اللّه عيسى بن مريم ، كأنّه عروة بن مسعود ، فيطلبه فيهلكه .
ثمّ يمكث الناس سبع سنين ليس بين اثنين عداوة . . . « 2 »
دجال در ميان امت من پديدار مىشود . . . پس خداوند مسيح بن مريم را بر انگيزد ، گويى كه عروة بن مسعود است ، او به دنبال دجال مىرود و به قتلش مىرساند . سپس در ميان مردم هفت سال درنگ مىنمايد و ديگر خصومتى باقى نخواهد ماند .
( 2 ) در منابع اهل سنت ، اخبار ديگرى به همين مضمون وجود دارد . اين منابع تنها به يادآورى ارتباط دجال و مسيح عليه السّلام و حادثه قتل او به دست مسيح عليه السّلام اكتفا كردهاند .
به طور منطقى بايد پيش از كشته شدن دجال ، نبردى پرنشيبوفراز بين او و مسيح عليه السّلام درگيرد .
پيروزى مسيح عليه السّلام در اين جنگ قطعى است و به كشته شدن دجال منتهى خواهد شد . اين پيروزى با معجزه به دست نخواهد آمد ؛ زيرا پيشتر گفتيم روش دعوت الهى تا ضرورت ايجاب نكند بر معجزه استوار نيست . و گرنه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سزاوارتر بود كه براى پيروزى بر قريش از معجزه استفاده نمايد و يك شبه كار آنها را يكسره سازد و بر همه جهان سيطره يابد . از اين روست كه در مسير پيروزى حضرت مهدى عليه السّلام از معجزات سخنى نمىگوييم مگر در موارد خاصى كه براى آن جايگزين و بديلى طبيعى يافت نشود .
( 3 ) در اخبار آمده است دجال در دمشق كشته خواهد شد . اثبات تاريخى اين موضوع ، آسان نيست ؛ اما در صورت اثبات معلوم مىشود كه آن سرزمين ، صحنه مهم حضور و پايگاه اصلى دجال است و با برداشتى كه از دجال داريم ، قتل او در دمشق به معنى دگرگونى آن شهر از انحراف و كفر به ايمان مىباشد . پس از اين ، اخبارى درباره حضور گروهى از مؤمنين آزموده در دمشق خواهيم آورد .
( 4 ) هرگاه انحراف و ظلم در جامعهاى رو به فزونى نهد ، همين امر موجب تعميق روزافزون اخلاص و ايمان در وجود مؤمنان خواهد شد . لذا در آن اخبار از مؤمنان حاضر در دمشق به « اوليا و أبدال » تعبير شده است ؛ اينها همان كسانىاند كه عيسى بن مريم عليه السّلام به نزدشان مىرود و دست بر چهرههايشان مىكشد و از مقاماتشان در بهشت با آنان سخن مىگويد .
هامش
( 1 ) . النيشابورى ، مسلم بن الحجاج ، همان ؛ ج 8 ، ص 197 و 198 .
( 2 ) . همان ؛ ص 201 .