آنجا بگذرد مگر اينكه براى بتهايشان قربانى كند ؛ خواه قربانى اندك باشد يا بسيار .
به اين دو مرد نيز گفتند : اجازهء عبور نمىدهيم تا اين كه شما هم همچون ديگران كه قربانى كردند قربانى كنيد . يكى از آن دو گفت : من چيزى به همراه ندارم كه قربانى كنم و مگسى را گرفت و قربانى كرد ولى ديگرى قربانى نكرد و گفت : من چيزى را براى غير خداى گرامى و بزرگ قربانى نمىكنم ؛ پس او را كشتند و به بهشت درآمد و ديگرى راهى دوزخ شد .
( 1 )
كيفر گواهى دهندهء به دروغ و كتمانكنندهء گواهى
( 2 ) [ 887 ] 1 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : گواهى دهندهء به دروغ قدم از قدم برندارد تا اينكه دوزخ بر او واجب شود .
( 3 ) [ 888 ] 2 - . . . امام باقر عليه السّلام فرمود : هيچ مرد مسلمانى گواهى دروغ ندهد تا اينكه دارايى مردى مسلمان را از دستش بگيرد جز آنكه خداى گرامى و بزرگ همان جا فرمان رفتن به دوزخ را برايش بنويسد .
( 4 ) [ 889 ] 3 - . . . امام باقر عليه السّلام روايت نموده كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه گواهىاى را كتمان كند يا گواهى [ دروغ ] دهد تا خون مسلمانى را هدر دهد يا دارايى مسلمانى را به چنگ آورد در روز رستاخيز با چهرهاى تيره و تار ، تا آنجا كه چشم مىبيند ، و صورتى پر زخم آيد و همهء آفريدگان او را با نام و دودمانش بشناسند ، و هر كه گواهى به حق دهد تا حق مسلمانى را زنده كند در روز رستاخيز با چهرهاى تابان ، تا آنجا كه چشم مىبيند ، آيد و آفريدگان او را با نام و دودمانش شناسند ، سپس امام باقر عليه السّلام فرمود : آيا نمىبينى كه خداى گرامى و بزرگ مىفرمايد : « براى خدا گواهى دهيد » [ طلاق ( 65 ) ، آيهء 2 ] ( 5 ) [ 890 ] 4 - . . . سماعة بن مهران گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : گواهان دروغگو بايد تازيانه بخورند و حدّ معيّنى ندارد و امام ( حاكم شرع ) آن را تعيين مىكند و همچنين در ميان مردم گردانده مىشوند تا همگان او را بشناسند و ديگر اين كار را تكرار