گشته و فرشتهاى او را به دوزخ مىكشد به مؤمنى از شمايان كه با او در دنيا آشنايى داشته گذر كند ، راوى گويد : پس به مؤمن گويد : فلانى ، به فريادم برس ، من به تو در دنيا نيكى نمودم و نيازى را كه از من درخواست كردى برآوردم . آيا امروز جبران مىكنى ؟
مؤمن به فرشتهء گمارده شده بر او گويد كه او را وارهان ؛ پس خداوند سخن مؤمن را بشنود و فرشته را فرمان دهد كه سخن او را بپذيرد ؛ پس فرشته آن مرد را وارهاند .
( 1 )
پاداش نيكگمانى به خداى فرازمند
( 2 ) [ 655 ] 1 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : آخرين بندهاى كه امر شود او را به دوزخ ببرند بازگشته و نگاهى كند . خداى گرامى و بزرگ فرمايد : او را باز گردانيد ، پس چون او را نزد خدا برند خداوند فرمايد : اى بندهء من ! چرا روى برگرداندى و نگاه كردى ؟ بنده عرض كند : پروردگارا ! گمان من به تو اين گونه نبود . خداوند شكوهمند فرمايد : اى بندهء من ! در بارهء من چه گمانى داشتى ؟ بنده عرض كند : پروردگارا ! گمان مىكردم كه گناهم را مىبخشى و مرا در بهشت خويش جاى مىدهى . خداوند فرمايد : اى فرشتگان من به عزّت و بزرگى و نعمتها و بلاها و بلند مرتبتى خويش سوگند كه هرگز در طول عمرش اين گمان نيك را به من نداشت و اگر ساعتى در عمرش به من نيك گمان بود او را به آتش دوزخ نمىترساندم . دروغ او را بپذيريد و به بهشتش در آوريد ، سپس امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ بندهاى به خداوند نيك گمان نباشد جز آنكه خداوند نيز با او همانطور رفتار كند و هيچ بندهاى به او بدگمان نباشد جز آنكه خدا نيز با او همانطور رفتار نمايد و اين سخن همان فرمودهء خداى گرامى و بزرگ است كه : « و همين بود گمانتان كه در بارهء پروردگارتان برديد ؛ شما را هلاك كرد و از زيانكاران شديد » [ فصّلت ( 41 ) ، آيهء 23 ] .
( 3 )
پاداش آن كس كه به خداى گرامى و بزرگ اخلاص ورزد
( 4 ) [ 656 ] 1 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمود : هيچ بندهء مسلمانى نباشد كه از ته دل به خدا اخلاص ورزد و از جان و دل براى حقّ بكوشد و براى خويش حقگرايانه بستاند جز آنكه دو چيز ويژه به او بدهند : روزى از جانب خدا كه به آن قانع شود و