( 1 )
پاداش دعايى كه در دههء نخست ذى الحجّه خوانده مىشود
( 2 ) [ 256 ] 1 - . . . راوى گويد : على بن ابى طالب عليه السّلام همواره در هر روز از دههء نخست ذى الحجّه اين ذكرهاى پر بار را مىگفتند : « لا إله الّا اللَّه عدد اللّيالي و الدّهور لا إله الّا اللَّه عدد امواج البحور لا إله الّا اللَّه و رحمته خير ممّا يجمعون لا إله الّا اللَّه عدد الشّوك و الشّجر لا إله الّا اللَّه عدد الشّعر و الوبر لا إله الّا اللَّه عدد الحجر و المدر لا إله الّا اللَّه عدد لمح العيون لا إله الّا اللَّه في اللّيل اذا عسعس و الصّبح اذا تنفّس لا إله الّا اللَّه عدد الرّياح في البراري و الصّخور لا إله الّا اللَّه من اليوم الى يوم ينفخ في الصّور » .
خليل ( يكى از راويان حديث ) گويد امام على عليه السّلام پيوسته مىفرمود : هر كه اين ذكر را در هر روز از دههء نخست ذى الحجّه گويد ، خداى گرامى و بزرگ بر هر لا إله الّا اللَّه گويى او درجهاى از مرواريد و ياقوت در بهشت به او ارزانى فرمايد كه ميان هر درجه تا درجهء ديگر مسافت صد سال براى سواركار شتابناك است و در هر درجهاى شهرى است و در هر شهرى كاخى از گوهر يكپارچه بدون ترك است و در هر شهرى از آن شهرها خانهها ، دژها ، اتاقها ، منزلها ، بسترها ، همسران ، تختها ، حوريان ، نازبالشها ، فرشها ، خوانهاى خوراك ، خدمتگزاران ، رودها ، درختان ، زيور آلات و جامگانى است كه هيچ آفريدهء وصفگرى نتواند آن را به وصف آورد ؛ ( 3 ) پس چون از گور سر برآورد هر تار موى او پرتو افكند و هفتاد هزار فرشته به نزدش در آيند و در پيش روى و سمت راست و چپش گام نهند تا به بهشت رسد و آنگاه كه به بهشت در آيد ، فرشتگان در پشت سرش بايستند و او در پيش رويشان گام بردارد تا به شهرى رسند كه برونش از ياقوت سرخ و درونش از زبرجد سبز است و در آن هر آنچه كه خداى گرامى و بزرگ از انواع آفريدگان آفريده فراهم است و چون به آن شهر رسند فرشتگان گويند : اى دوست خدا ! آيا مىدانى كه اين شهر به همراه آنچه در آن است چيست ؟ گويد : نه ، شما كيستيد ؟ گويند : ما فرشتگانى هستيم كه در سراى دنيا آنگاه كه خداى گرامى و بزرگ را به يكتايى « لا إله الّا اللَّه » مىگفتى مىنگريستيم و گواه تو بوديم . اين شهر به همراه آنچه در آن است پاداش توست و تو را به پاداشى ارجمندتر