45 - حيا و ايمان در يك ريسمان پيوسته گشته [ و تنيده شدهاند ] چون يكى از آن دو رود ديگرى به دنبالش برود
46 - به راستى كه اين دنيا را نيكوكار و بزهكار به دست آورند ولى همانا خداوند اين دين را جز به بندگان ويژه اش ندهد
47 - ايمان ، اقرار و كردار است و اسلام ، اقرار بدون كردار است و امام عليه السّلام فرمود : ايمان چيزى است كه در دل باشد و اسلام آن است كه موجب زناشويى و ارث برى و حفظ جان است . ايمان ، اسلام را در بر مىگيرد و اسلام ، ايمان را در بر نمىگيرد
48 - هر كه بابى از هدايت را [ به ديگران ] بياموزد همانند پاداش عملكننده بدان كردار ، پاداش برد و از پاداش آنان چيزى كم نمىگردد [ هم آموزنده و هم عملكننده پاداش كامل مىگيرند ] و هر كه بابى از گمراهى را [ به ديگران ] بياموزد بار گران گناه را همچون گناهكار بر دوش كشد و از بار گناهشان چيزى كم نمىگردد
49 - چاپلوسى و حسدورزى از اخلاق مؤمن نيست مگر در راه علم آموزى
50 - دانشمند را سزاست كه چون چيزى از او پرسيده شود و او جوابش را نداند ، بگويد خدا داناتر است و گفتن چنين سخنى بر غير دانشمند سزا نيست و در روايتى ديگر آمده كه بگويد : نمىدانم تا اينكه در دل پرسنده ترديدى نيندازد
51 - اولين كسى كه به عربى زبان باز كرد اسماعيل پسر ابراهيم عليه السّلام بود كه سيزده ساله بود [ و پيش از اين ] به زبان پدر و برادرش صحبت مىكرد . پس او اولين كسى بود كه به عربى سخن آغاز كرد و هموست كه ذبيح است .
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 529
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٥٢٩