تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
6 - عبيد بن معاويه . 7 - زيد بن ثابت بن ضحّاك . سيوطى در « اتقان » باب بيستم و جاهاى ديگر آن نام عدّه‌اى را كه در دوران پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - قرآن را جمع نموده‌اند ، به اسناد و طرق گوناگون از مؤلفين بزرگ نقل كرده است و گفته است : بخارى از عبد اللّه بن عمرو بن العاص روايت كرده كه گفت : شنيدم پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : « قرآن را از چهار تن فرا بگيريد : از عبد اللّه بن مسعود ، و سالم ، و معاذ ، و ابىّ بن كعب » . نسائى به سند صحيحى از عبد اللّه بن عمر روايت كرده كه گفت : « قرآن را جمع‌آورى كردم ، و هر شب آن را از اوّل تا به آخر مىخواندم ، به رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - خبر رسيد ، به من فرمود : « آن را در يك ماه بخوان . . . » . ابن ابى داود به سندى حسن از محمّد بن كعب قرظىّ روايت كرده كه گفت پنج تن از أنصار در دوران زندگى پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - قرآن را گردآورى نموده بودند : معاذ بن جبل ، عبادة بن الصامت ، ابىّ بن كعب ، ابو الدّرداء ، و ابو ايّوب انصارى . جز اينها اخبار ديگرى در اين مورد كه قرآن در عهد پيغمبر جمع شده وارد گرديده ، و چه زياد است رواياتى كه نمايانگر اين هستند كه گروهى از صحابه قرآن را چندين مرتبه بر آن حضرت خوانده بودند كه از ايشان است علىّ بن ابى طالب - عليه السّلام - و عبد اللّه بن مسعود ، و زيد بن ثابت و ابىّ بن كعب و ديگران .