تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فصل الخطاب في عدم تحريف كتاب رب الأرباب (قرآن هرگز تحريف نشده) (فارسى) — صفحة 139

مساهمون:

ص١٣٩
وجه استدلال آن كتاب برايم معلوم نشد ابن مسعود بىترديد از صحابهء پرفضيلت است و لكن معصوم نمىباشد و درستى قرائت ابن مسعود ، غير بودن او از صحابه فاضل به چند امر ديگر توقف دارد : 1 - آنچه از او نقل گرديده ثابت شده باشد كه واقعا از خود او صادر گرديده است ، و اين مطلب به ثبوت نرسيده ، زيرا در قرائتها هر آنچه از وى نقل گرديده بخبر واحد ضعيف نقل شده كه احتمال جعل و اشتباه و گمان و تصحيف از نويسندگان و راويان و غير اينها در آنها مىرود . 2 - قرائت او به عنوان اينكه آن از قرآنى است كه به طريق اعجاز نازل شد مسموع شده باشد ، از جهت تفسير و تاويل و دور نمىباشد كه آنچه از وى روايت شده از قبيل تفسير بوده ، و راويان آن را به گمان خود از قرائت شمرده‌اند ، و در رواياتى كه راويشان يكى است مانند اين كار اتفاق مىافتد . 3 - ثابت شده باشد كه اين قرائت او را پيغمبر بيان فرموده و آن نيز معلوم نيست به تواتر ، و گرنه تنها شايسته بودن ابن مسعود ، نه موجب مىشود كه او معصوم باشد و نه سبب آن مىگردد كه هر چه راويان به او نسبت دهند درست باشد . 16 - در ( صفحه 118 سطر . . . ) نوشته : « و از اين اخبار قضيّه ( صغرى و كبرى و نتيجه‌اش ) حاصل مىشود كه شكل آن چنين است اگر ابن مسعود بر طبق قرائت ايشان نخواند پس او خطاكار است ، لكن او خطاكار نيست ، پس قرائت او بر طبق قرائت ايشان است » . حاشيه : لكن خطاكار نبودن او قطعى نيست چون جز در امام نمىشود كسى هيچ خطائى نكرده باشد ، زيرا همه مىگويند او معصوم