و صدها نمونه ديگر كه آوردن آنها از حوصله اين مقال بيرون است و باعث شد كه عدّهاى كوركورانه با همين ريسمان محكم الهى خود را به چاه تطبيق افكندند . با اين همه طرفداران آنها چون فخر رازى « 1 » و ديگران قول تحريف قرآن را به شيعيان نسبت مىدهند و حال آنكه چنانچه در همين رساله خواهيد خواند تمام دانشمندان بنام شيعه منكر چنين عقيدهاى مىباشند و لغزش فكرى چند تن معدود را نمىشود به حساب يك مذهب آورد .
چه خوب است كه در اين زمينه بيشتر سخن نگويم چون اين بحث بطور مستوفى در همين رسالهاى كه در پيش رو داريد بيان گرديده است .
اين نوشتار كه به نام ( فصل الخطاب فى عدم تحريف كتاب ربّ الارباب ) به قلم محقّقانه استاد گرامى حضرت آية اللّه آقاى حسنزاده آملى - دام ظله العالى - به زبان تازى بود و پارسى زبانان از فيوضات آن محروم بودند به فرموده جناب آقاى اصلانى - زيده عزّه العالى - اينجانب آن را به زبان پارسى برگرداندم تا انشاءالله مشعلى باشد در مسير پرابهام اين موضوع و من درباره شيوائى و زيبائى مطالب و استنتاجات صحيح و مفيد از آنها و مزاياى فراوان ديگر آن سخن نمىگويم چون پرتو معنويت از آن مىتابد ، و گواه عاشق صادق در آستين باشد . فقط چند نكته را يادآور مىشوم :
1 ) هرجا به آيهاى استشهاد گرديده بود خود آيه را در متن
هامش
( 1 ) تفسير مفاتيح الغيب 19 : 1280 ، المسألة الرابعة .