عمير را در بند كردند . على ( ع ) كه دشوارى تازهاى براى او پيدا شده بود در كوفه كوشيد تا عبد الرحمان بن جزء طايى را به ولايتدارى سيستان بفرستد . ظاهرا عبد الرحمان بن جزء به سيستان رسيد ، اما به گفتهء بلاذرى ، در آنجا به دست بدويان غارتگر و آشوبطلب ( صعاليك من العرب ) كه از هرج و مرج و بىثباتى در حكومت ولايتى در اين روزها بهرهبردارى كرده بودند و در جست و جوى گرفتن برده به شهرهاى حواشى سيستان مىتاختند كشته شد . حكومت وحشتى كه اين بدويان راهزن در سيستان بنياد كرده بودند در پارهاى از يك شعر عربى آن عصر بازتاب يافته است : به سيستان خبر دهيد كه گرسنگى و جنگ در راه است .
از ابن فاضل ( يكى از رهبران ايشان ) و دستهء غارتگران عرب بگوييد
غارتگرانى كه نه سيم سيرشان كند نه زر . « 1 »
هنگامى كه جنگ صفين آغاز گرديد ، معاويه عبد الرحمان بن سمره را به سيستان باز فرستاد ، و او در آنجا به نام معاويه خطبه خواند ( 36 ق / 657 م ) .
على ( ع ) در اواخر خلافت خويش كوشيد تا عبد الرحمان بن سمره را از حكومت سيستان بردارد و يك بار ديگر ولايتدارى را كه خود مىخواهد به سيستان بفرستد .
عبد اللّه بن عباس كه والى على ( ع ) در بصره بود ربعى بن كاس عنبرى و حصين بن ابى حر عنبرى را با 4000 سپاه به سيستان گسيل كرد . ربعى در ميان راهش به مشرق فراخوانده شد و نخستين ولايتدار مدعى على ( ع ) در سيستان ، عبد الرحمان بن جزء ( كسى كه اگر اين گزارش تاريخ سيستان راست باشد ، بر خلاف گزارش بلاذرى كه در بالا از آن ياد كردهايم ، كشته نشده بود ) جانشين او گرديد . اما چندان نگذشت كه ربعى به سمت پيشين خود اعاده گشت ، و به روايت بلاذرى و ابن اثير ، وى مسكة بن عتاب حبطى ، سركردهء صعاليك پيش گفته را بكشت .
هامش
( 1 ) - بلاذرى ، همانجا ، 5 - 394 . ترجمهء انگليسى ، ج 2 ، ص ص 3 - 662 ( ترجمهء فارسى 2 - 271 ) ؛ تاريخ سيستان ، ص 84 ؛ ابن اثير ، ج 3 ، ص ص 102 ، 218 ( كه از سركردهء صعلوكان به نام ابن فضيل ياد شده است ) ؛Caetani , Annali , IX , PP . 229 - 30 .