برانگيخت . « 1 »
تاريخ سيستان ادامه مىدهد كه نيروهاى صالح به دو گروه سگزى و بستى تقسيم گرديد . چون عياران سيستان قويتر از گروه بستيان بودند ، صالح بىدرنگ كسى پيش مالك بن مردويه ، جانشين خود در بست فرستاد و از او يارى خواست . نيرويى مركب از 500 مرد از بست راهى زرنگ گرديد ، اما يعقوب و حامد سرناوك راه بر اين سپاه گرفتند ، مالك كشته شد و خزانه و بار و بنه او همه به تاراج رفت . اكنون آشكار گرديد كه شكاف ميان صالح از يك سو و امراى سگزى او از سوى ديگر التيامپذير نيست ، و صالح دريافت كه چيرگى او بر سيستان سستى گرفته است . وى با سپاهى اندك به بست گريخت ، اما در نوق يا نوقات در نزديكى زرنگ براى نبرد با يعقوب كه از پى وى مىآمد متوقف گرديد .
در اين نبرد طاهر برادر يعقوب كشته شد ، اما صالح به سختى شكست خورد و ناگزير شد كه روى در گريز نهد و خود را در گوشهاى پنهان سازد ( جمعه 26 جمادى الثانى 244 ق / 9 اكتبر 858 م ) . « 2 »
سپاه سيستان همين كه به اين پيروزى دست يافت رسما اعلام كرد كه بيعت خود را با صالح برداشته و با درهم بن نضر يا نصر بيعت كرده است . يعقوب و حامد سرناوك فرمانگزار امراى سپاه او باقى ماندند . « 3 » تا پيش از اين حوادث در روايت تاريخ سيستان نامى از درهم بن نصر در ميان نمىآيد ، و پارهاى منابع مىگويند كه پس از صالح اين يعقوب بود كه بر جاى وى نشست . با اينكه نام پدر صالح و درهم يكى است ، در هيچجا بالصراحه گفته نمىشود كه آن دو برادر بودند . « 4 » تنها اصطخرى ، ابن حوقل و تا اندازهاى كمتر حمزهء اصفهانى جزئياتى
هامش
( 1 ) - نسخهء عين ، ص 142 ( - حكايت شمارهء 715 در شمارهگذارى نظام الدين ) .
( 2 ) - تاريخ سيستان ، ص 199 .
( 3 ) - همانجا .
( 4 ) - در يكى از منابع ابن خلكان ، ابن ازهر ، از وى به نام « درهم بن حسين » ياد مىشود ( ترجمهء انگليسى ، ج 4 ، ص 301 ) .