معمولا نمايندهء ولايتدار تازه با آن روبرو بود آگاهى كامل داشت و مىدانست كه نمايندهء پيشين حاضر نيست از سمتى كه دارد به آسانى دست بكشد . از اين روى پنهانى وء در جامعهاى ناشناس به زرنگ درآمد ، كوشش ناموفقى كرد تا بر ليث بن فضل دست يابد ، اما توانست كنار در مسجد آدينه منشور و عهد خويش بخواند و عرضه كند . ليث در كار عمرو فرو ماند و زرنگ را به قصد دهى كه در ولايت داشت ترك گفت . اعين بن هرثمه اندكى بعد خود به سيستان آمد و يك سال با نيكخواهى حكومت راند ، تا اينكه عبد الحميد بن شبيب جانشين وى گرديد ( رمضان 205 ق / فوريهء 821 م ) . آرامشى كه در ولايت برقرار بود همچنان ادامه يافت ؛ بر مردم مالياتهاى اضافى و ناحق تحميل نگرديد ، و خوارج از تاخت و تاز در دورن سييستان دست كشيدند و نيروهاى خود را براى جهاد در غور و هند هزينه كردند . « 1 »
4 - دورهء نفوذ طاهريان در سيستان
در پايان سال 205 ق / 821 م ، طاهر بن حسين ذواليمنين ، ولايتدار جزيره و صاحب شرطهء بغداد توانست با دسيسه كردن و با نفوذى كه احمد بن ابى خالد احول ، دبير مأمون بر خليفه داشت ، غسان بن عباد را از ولايتدارى خراسان بر كنار كند . وى اين سمت را براى خود بدست آورد ، و بدين ترتيب استيلاى پنجاه سالهء خاندان طاهرى در ايران آغاز گرديد . به گفتهء طبرى و در پى او ابن اثير ، يكى از دلايل بركنارى او اين بوده كه به عبد الرحمان مطوعى ( ظاهرا عبد الرحمان نيشابورى كه دوازده سال پيش از آن در سيستان با خوارج جنگيده بود ) فرصت داد تا در نيشابور سپاهى از غازيان به خود فراز آورد و بى دستورى ولايتدار با صروريان ( يعنى خوارج ) نبررد كند . بيم آن مىرفت كه غسان بر آنچه در ولايت او
هامش
( 1 ) - تاريخ سيستان ، ص ص 7 - 176 .