سند بفرستد و حاكميت عباسى را در آنجا برقرار كند . در روزهاى انقلاب عباسى ، سند در دست منصور بن جمهور ، والى سابق اموى در عراق بود كه پس از فرونشاندن شورش ضحاك خارجى در آن سرزمين و پس از طوفان بزرگى كه امويان را از هر سو دور گرفت ، دستگاه مستقلى براى خود بنياد كرد . « 1 » بنابراين ، عمر بن عباس به فرماندهء پاسدارانش ( والى الشرطه ) ، يزيد بن بسطام بفرمود كه از مردم بخواهد به صفوف سپاه بپيوندند ( استنفار كند ) . كوشش سربازگيرى براى جنگ در سرزمينى دوردست و ناخواستنى سبب شورش مردم گرديد . هستهء اين شورش غوغاى شهر بودند ، اما پارهاى از بزرگان و بنوتميم هميشه گردنكش نيز در آن دست داشتند . يزيد بن بسطام در اين شورش كشته شد و به زودى سراسر شهر به دست غوغا افتاد . ولايتدار سيستان ، عمر بن عباس ناگزير به ترك زرنگ گرديد و به بست پناه برد . تميميان زرنگ در پى عمر بن عباس روان گرديدند و مطهر بن ميسره نيز كه از بنوتميم بود از بست به زرنگ آمد تا همقبيلگان خود را در بيرون راندن يزيد بن بسطام يارى دهد . در ريگستان ميان دو شهر نبرد خونينى درگرفت و عمر كشته شد ( جمادى الاولى 133 ق / دسامبر 750 م ) . ابو مسلم با شنيدن اخبار آشوبهاى سيستان ابو النجم عمار ( يعقوبى : عمران ) بن اسماعيل را به سيستان فرستاد تا به يارى عمر بشتابد و اگر دير شده و كار از كار گذشته است خود عهدهدار ولايتدارى اين سرزمين گردد . اما وى بختى خوشتر از عمر بن عباس نداشت . گروه تازهاى از مردم بست به سركردگى ابو عاصم نامى به بنى تميم
هامش
( 1 ) - چنان كه از رويدادهايى كه در زير بتفصيل از آنها ياد مىشود برمىآيد ، كوششهاى ابراهيم براى استخدام سپاه در سيستان براى آنكه بتواند به يارى آنها سند را براى عباسيان تصرف كند از همان آغاز با ناكامى روبرو گرديد . تنها در 134 ق / 2 - 751 م بود كه سفاح توانست موسى بن كعب تميمى را با 3000 مرد جنگى كه در بصره استخدام كرده بودند به سند بفرستد . موسى منصور بن جمهور را بشكست و او را به بيابان راند و منصور در بيابان هلاك گرديد ( يعقوبى ، تاريخ ، ج 2 ، ص 429 ؛ ترجمهء فارسى ، ج 2 ، ص 2 - 341 ؛ طبرى ، ج 3 ، ص 80 ؛ ترجمهء فارسى ، ج 11 ، ص 4673 ؛ كتاب العيون و الحدائق ، ص 211 ؛ ابن اثير ، ج 5 ، ص 347 ) .