اكنون توانست اوضاع را به زيان عمرو بگرداند و عمرو نيز براى اينكه گرفتار شكنجه و بدرفتارى تلافىجويانه نشود خود را كشت . محمد بن عزان پيش از آنكه رهسپار سند گردد ، احتمالا مدت كوتاهى بتنهايى در سيستان حكومت مىراند .
تاريخ سيستان مرگ ولايتدار پيشين را در صفر 126 ق / نوامبر - دسامبر 743 م و در خود سيستان قرار مىدهد ؛ بنابراين احتمال دارد كه ابراهيم بن عاصم هنگامى كه هنوز بر سر كار بود و پيش از آنكه محمد بن عزان در سيستان پيدا شود درگذشت . « 1 »
در شوال 126 ق / ژوئيه - اوت 744 م يزيد سوم منصور بن جمهور را از ولايت عراق برداشت و عبد اللّه پارسا ، پسر عمر بن عبد العزيز را بجاى او گماشت ، بدان اميد كه احساسات ضد اموى مردم در عراق را فرو نشاند . « 2 » عبد اللّه حرب بن قطن مخارق هلالى را به حكومت سيستان فرستاد ، اما دورهء ولايتدارى حرب دورهاى بسيار آشفته و پريشان بود . تاريخ سيستان آغاز درگيرى فتنه و تعصب در ميان اعراب سيستان را در اين تاريخ قرار مىدهد ، اما نشانههاى آشكارى در دست است كه كشاكشهاى درونى چندين دهه پيش از اين آغاز شده بود و تازيان را از دستاندازى به قلمرو زنبيلها و تصرف خاك ايشان بازداشته بود . نفاق عمده در سيستان ، مانند سالهاى گذشته ، ميان قبايل تميم و بكر بن وائل بود ، و در ميان گروه اخير همدلى با خوارج ، بويژه ازارقه ريشههايى ژرف داشته است . اين
هامش
( 1 ) - يعقوبى ، تاريخ ، ج 2 ، ص ص 389 ، 400 - 399 ، 407 ( ترجمهء فارسى ، ج 2 ، ص ص 285 ، 6 - 295 ، 308 ) ؛ البلدان ، ص 284 ، ترجمهء انگليسى ، ص 95 ( ترجمهء فارسى ، ص 60 ) ؛ طبرى ، ج 2 ، ص 1839 ؛ تاريخ سيستان ، ص 127 . براى رويدادهاى سرزمينهاى مركزى خلافت در اين روزها نگاه كنيد به ولهاوزن ، همانجا ، ص ص 69 - 350 .
( 2 ) - طبرى ، ج 2 ، ص ص 5 - 1854 ( ترجمهء فارسى ، ج 10 ، ص ص 18 - 6416 ) ؛ كتاب العيون و الحدائق ، ص ص 3 - 152 ، 157 ؛ ابن اثير ، ج 5 ، ص ص 9 - 228 ؛ ولهاوزن ، همانجا ، ص ص 369 ، 383 . به روايت طبرى ، ج 2 ، ص 1837 . منصور بن جمهور را بدوىاى چندان خشن ، بىدين و غيرقابل اعتماد مىدانستند كه براى اين شغل مناسب نبوده است .