بكير مدت دو سال تا 74 ق / 4 - 693 م ولايتدار باقى ماند ، اما خراسان بواسطهء دشمنيهاى داخلى ميان طوايف تميم كه بحير بن ورقاء صريمى ، از بزرگان اين قبيله در رقابت با بكير به مخالفت با او مىپرداخت ، همچنان اوضاعى آشفته و پريشان داشت . سرانجام برخى از رهبران عرب در خراسان از اين اختلافات و تهديدى كه چند دستگى و نفاق به سركردگى آنان در خراسان مىكرد بتنگ آمدند : « اهل خراسان از درگيرى جنگ ديگرى بيمناك بودند و مىترسيدند اوضاع ولايت از آنچه هست بدتر شود و كفار بر ايشان غلبه يابند ؛ از اين روى سوى عبد الملك بن مروان نامه كردند و گفتند كه خراسان را جز مردى از قريش نتواند داشت ، مردى كه هدف كينه و دشمنى نباشد و با ورود به دستهبنديها بيزارى مردم را برنينگيزد . » « 1 » از اين روى خليفه يكى از دوستانش به نام امية بن عبد اللّه بن خالد بن اسيد ( در 74 ق / 4 - 693 م ) را كه از اشراف توانگر و محبوب قريش بود به ولايتدارى خراسان فرستاد ، اما چون سال پيش از آن اميه در بحرين ، از يكى از رهبران خوارج به نام ابو فديك شكست خورده بود ، اين انتصاب انتقادهايى را در ميان مردم برانگيخت . « 2 » چنين مىنمايد كه اميه در سال 73 ق / 3 - 692 م برخى
هامش
- فارسى ، ص ص 3 - 301 ) ؛ يعقوبى ، تاريخ ، ج 2 ، ص ص 4 - 323 ( 21 - 220 ) ؛ البلدان ، ص 299 ، ترجمهء انگليسى ، ص 121 ( ترجمهء فارسى ، ص 75 ) ؛ ابن قتيبه ، معارف ، ص 416 ؛ طبرى ، ج 2 ، ص ص 3 - 821 ؛ گرديزى ، چاپ نفيسى ، همانجا ( چاپ عبد الحى حبيبى ، ص 108 ) ؛ ابن اثير ، ج 4 ، ص ص 2 - 281 ؛Wellhausen , op . cit . , PP . 420 - 1 ; Caetani , Cronografia , III , P . 751 ; IV , PP . 849 , 859 .( 1 ) - بلاذرى ، همانجا ، ص 416 ، ترجمهء انگليسى ، ج 2 ، ص 699 ( ترجمهء فارسى ، ص 303 ) ؛ طبرى ، ج 2 ، ص 860 ( ترجمهء فارسى ، ج 8 ، ص 3515 ) ؛ گرديزى ، چاپ نفيسى ، ص 81 ( چاپ عبد الحى حبيبى ، ص 9 - 108 ) .
( 2 ) - بلاذرى ، انساب الاشراف ، ج - 4 ، ص ص 4 - 152 ، 164 ، 166 ( گزارش متفاوتى در ص 152 آمده كه مىگويد اميه در اين جنگ پيروز بود ، اما بيشتر منابع گزارشى خلاف اين بدست مىدهند ) ؛ يعقوبى ، تاريخ ، ج 2 ، ص 324 ( ترجمهء فارسى ، ج 2 ، ص 220 ) ؛ همان ، البلدان ، همانجا ( ترجمهء فارسى ، 76 ) ؛ طبرى ، ج 2 ، ص ص 62 - 859 ( ترجمهء فارسى ، ج 8 ، ص ص 18 - 3515 ) ؛ ابن اثير ، -