و نكند كه اين مرد و اين مكتب كه تمامى ايمان و اميد و عشق مايند ، دستخوش آشفتگى و تحريف و تيرگى شوند ديگر اينكه مردم فريب خوردند و اينان همچون اسلافشان مانع آگاهى و بيدارى و مايه گمراهى و خرافهپرستى بيشتر جامعهء شيعه گردند ، و سوم اينكه انتساب اينان - در لباس و در ادعا به روحانيت ، روشنفكران و نسل جوان و مردم آگاه را به بدبينى و نوميدى كشاند و منطق و اخلاق و رفتار و انصاف و آزادگى و حقپرستى و پايه شعور و مايه شرف اينان را نمونههائى از روح و فرهنگ و شخصيت حاكم بر حوزهء علمى و رايج در ميان روحانيت شيعى معاصر پندارند و براستى باور كنند كه مدافعان ولايت و حاميان اسلام و سخنگويان روحانيت همينهايند .
ولى من كه هم آماج اين تيرهايم ، و هم در متن احساس و قضاوت نسل جوان و جمع روشنفكران زندگى مىكنم از بابت اين سه احتمال خطر كمترين دغدغهاى ندارم و بشما اطمينان مىدهم كه اولا : سيماى خورشيدى على و مكتب خدائى او در عمق وجدان اين نسل چنان تابش و جوششى يافته است كه غبار تيره و آب سرد اينها كمترين اثرى و خطرى ندارد و طنين غوغايشان از چهارديوارى همان
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 110
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص١١٠