عدهاى از دانشمندان ايرانى نيز در اين دوره از ايران به نجف مهاجرت كرده بودند كه شمار اين علماى مهاجر به حدود ده هزار نفر مىرسيد ؛ لذا بوستان علم در ايران و عراق به خاطر اهتمام و عنايتى كه نسبت به اهل علم مبذول مىگرديد سرشار از مناظرى خوش و ميوههايى مطبوع بود ، تا آنكه در زمان محمد على شاه انقلاب و آشوبى پديد آمد ، اهل علم دچار وضع نابسامانى شدند و ارتباط ايران با علماى مهاجر عراق قطع شد ؛ و لذا ناگزير شدند به ايران مراجعت كنند .
در ايام حكومت قاجارها مطابع و چاپخانههاى چاپ سنگى پديد آمد ، از رهگذر آن بسيارى از كتب فقهى و دينى و ساير فنون علم انتشار يافت و نفوذ روحانيّت تمام بلاد ايران و سرزمين اين مملكت - اعم از شهر و كوه و دشت و بيابان - را زير پوشش داشت تا حكومت قاجارها منقرض گشت .
خلاصهء سخن آنكه : ايران در قرن اول هجرى - پس از آنكه مسلمين آن را فتح كردند - با ولا و محبت نسبت به اهلالبيت عليهم السلام آشنايى نداشت . و در قرن دوم همزمان با حكومت امويان بود كه تشيع در آن ريشه دوانيد و مردم با ولاى اهلالبيت عليهم السلام تاحدّى مأنوس شدند .
تشيع در اواخر قرن دوم و سوم - در ثلث اول دوران حكومت بنىعباس و پس از اقامت امامرضا عليه السلام در خراسان
تاريخ الشيعة (برگزيده) (شيعه در ايران) (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: الشيخ محمد حسين المظفر
ص٥٢