خود را بزرگ مشمار و اگر بمردم وعدهاى مى دهى آن را بر آور ، زيرا منت گزارى ، نيكوكارى را از بين مى برد ، و فزون بينى فروغ حق را از دل مى زدايد و پيمان شكنى ، خشم خدا را بر مى انگيزد كه خداى تعالى فرمود : ( دشمنى بزرگى است نزد خدا كه به آنچه مى گوئيد عمل نكنيد ) از شتاب در كارها پيش از وقت بپرهيز و چون هنگام آن رسيد كندى روا مدار و در كارى كه هنوزش نمى شناسى سرسختى مكن و چون آن را شناختى سستى روا مدار ، پس هر كار را بهنگامش انجام ده و هر عمل را در موقعش به كار بند .
از اين بپرهيز كه حقوق عمومى را كه همهء مردم در آن برابرند بخويشتن اختصاص دهى و در توجه به مسائلى كه همه به آن آگاهى دارند خود را بنادانى زنى ، كه به زودى حقوقى را كه از ديگران ربودهاى از تو باز مى ستانند و به اهلش مى رسانند و پرده از كارها فرو مى افتد و داد ستمديده از تو مى ستانند .
خشم خويش را فرو نشان و از ستيزهجوئى بپرهيز ، دست قدرت بستم مگشاى و زبان از دشنام فروبند و خويشتن از اين خويها با خويشتن دارى و تاخير از حمله ، بر كنار دار ، تا خشمت فرو نشيند و اختيار خويش بدست آرى و آن گاه مى توانى بر خود چيره گردى كه به ياد معاد باشى و بازگشت بخداى را بخاطر آرى
.
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 355
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٥٥