نگردند ، زيرا خداى و الا ، اى گروه بندگان از كردار كوچك و بزرگ شما و آنچه در پنهان و آشكار بجا آوردهايد باز خواست مىكند ، پس اگر كيفرتان داد ، خويشتن به خود ستم كردهايد و اگر از گناهتان درگذشت او بزرگوارتر است .
و بدانيد ، اى بندگان خدا ، پرهيزگاران ، هم سود گذراى اين جهان و هم نعيم آن جهان را بردند ، آنها در بهرهگيرى از بهرههاى دنيا با دنياوران شريك بودند ولى دنياپرستان را در نعمتهاى آخرت با خود شريك نساختند ، پرهيزگاران در دنيا به بهترين روى زيستند و بهتر از هر كس نعمتهاى دنيا را خوردند و همچون بهرهوران دنيوى از دنيا بهره گرفتند و بمانند قدرتمندان از زندگانى دنيا برخوردار شدند و آن گاه با توشهاى فراوان و تجارتى سود بخش از آن روى برتافتند لذت پارسائى دنيا را بردند و يقين كردند كه فردا در ديگر سراى ، همسايگان خدايند و هيچ درخواستشان در پيشگاه خدا رد نمى شود و هيچ كاميابى اخرويشان نقصان نمى پذيرد پس اى بندگان خداى ، از مرگ و فرا رسيدن نزديك آن پروا گيريد و خود را براى رسيدن آن آماده سازيد زيرا مرگ با هيمنهاى بزرگ و حادثتى خطرناك پيش مى آيد ، چنان نيكو است كه با آن شرى همراه نيست ( براى نيكوكاران ) و چنان دردناك و خطرمند است كه خيرى با خود ندارد ( براى بدكاران ) پس چه كسى از آن كس كه براى رفتن ببهشت مى كوشد به بهشت نزديكتر است و چه كسى به آتش از آنكه راه آن را مى پيمايد نزديكتر است شمائيد راندههاى مرگ ، كه اگر به ايستيد شما را مى گيرد و اگر
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: جورج جرداق
ص٣٢٩